Book review

#တမ္​းတတတ္​သည္​ကို တမ္​းတ

႐ိုး႐ိုး​ေလး​ၾကည္​့မယ္​ဆိုရင္​ ႐ိုး႐ိုးပဲ ျမင္​ရမယ္​။

မိဘ​ေတြရဲ႕ ​အလိုလိုက္​ခံ မရင္​့က်က္​​ေသးတဲ့ ​ေကာင္​​ေလးတစ္​​ေယာက္​ရဲ႕ ခ်စ္​ျခင္​းနဲ႔ ​ေလာကဓံရဲ႕ အ​ေကာင္​းအဆိုးမွန္​သမွ်ကို ခါးစည္​းရင္​့​ေကာ့ခံခဲ့ရၿပီး အထံုအက်ဥ္​စြဲ​ေနၿပီျဖစ္​တဲ့ ခံစားခ်က္​ကင္​းမဲ့​ေနသလို ျဖစ္​​ေနတဲ့ မိန္​းက​ေလးတစ္​​ေယာက္​တို႔ရဲ႕ အခ်စ္​ဇာတ္​လမ္​းတစ္​ပုဒ္​..။

ဒါ​ေပမယ္​့ ​ေရးသူဟာ ဆရာမႀကီး ၾကည္​​ေအးျဖစ္​​ေနတဲ့ အတြက္​ အဲ့ဒီ​ေလာက္​ ႐ိုး႐ွင္​းတဲ့ ဇာတ္​လမ္​း ျဖစ္​မသြားခဲ့ဘူး။
ဘုရင္​့​ေျမး​ေတာ္​ ျဖစ္​​ေနခဲ့​ေပမယ္​့ ငယ္​ကတည္​းက ဖခင္​ျဖစ္​သူနဲ႔ ​ေနခဲ့ရၿပီး မာနႀကီးႀကီးနဲ႔ ႐ိုး႐ွင္​းတဲ့ မိန္​းက​ေလးတစ္​​ေယာက္​ရဲ႕ ​​ေလလႊင္​့လိုစိတ္​က အသားက်​ေနခဲ့ၿပီ ျဖစ္​တယ္​။ ဖခင္​ျဖစ္​သူဟာ ဘုရင္​့သား​ေတာ္​ ျဖစ္​​ေပမယ္​့ အဲ့ဒီ​ေခတ္​က အုပ္​ခ်ဳပ္​သူ လူတန္​းစားရဲ႕ အဆိုအရ ဓားျပ​ေမြးသူ သူပုန္​ျဖစ္​​ေနခဲ့တယ္​။
အခု​ေခတ္​အ​ခါသာဆို ​ေတာ္​လွန္​​ေရးသမားလို႔ ဆိုရမယ္​ ထင္​ရဲ႕။
မိန္​းက​ေလး​ေပမယ္​့ မိန္​းက​ေလးမဆန္​တဲ့ အ​ေနအထိုင္​ အ​ေျပာအဆို​ေတြနဲ႔ ဘဝကို က်င္​လည္​ ျဖစ္​သန္​းခဲ့တဲ့ အ​ေတြ႔အၾကံဳ​ေတြကပဲ အ​ေထြးဆိုတဲ့ မိန္​းက​ေလးကို မႏူးညံ့​ေစခဲ့​ေတာ့တာ ျဖစ္​မယ္​။ သူကိုယ္​တိုင္​ရဲ႕ ပတ္​ဝန္​းက်င္​ကို ဂ႐ုမစိုက္​တတ္​ပဲ ​ေနထိုင္​တတ္​မႈ​ေၾကာင္​့လည္​း ပါမွာ​ေပါ့​ေလ..။
အဲ့ဒီမိန္​းက​ေလးကိုမွ ခ်စ္​မိတဲ့ ​ေလာကႀကီးမွာ အ​ေမနဲ႔အမရဲ႕ ဂ႐ုစိုက္​မႈကလႊဲရင္​ က်န္​တာ သိပ္​မသိ​ေသးတဲ့ အသက ္​၁၉ ႏွစ္​အရြယ္​ အပါဆိုတဲ့ ​ေကာင္​​ေလးတစ္​​ေယာက္​က အ​ေထြးဆိုတဲ့ ဂ်စ္​ပစီဆန္​ဆန္​ မိန္​းက​ေလးကိုမွ ခ်စ္​သတဲ့။ ထစ္​ခနဲဆို ငိုဖို႔ကလႊဲရင္​ က်န္​တာ ဘာကိုမွ သိပ္​မ​ေတြးတတ္​တဲ့ ​ေကာင္​​ေလးက ​ေလာကဓံဆီမွာ ​ေဒါင္​က်က်ျပားက်က် ​ေနထိုင္​တတ္​တဲ့ အဲ့လို​ေနထိုင္​ရတာ သ​ေဘာက်တဲ့ ထိပ္​တင္​မ​ေထြးဆိုတဲ့ မိန္​းက​ေလးကိုမွ ႐ူး႐ူးသြပ္​သြပ္​ခ်စ္​သြားသတဲ့။

​ေက်ာခိုင္​းၿပီးရင္​ ​ေနာက္​လွည္​့မၾကည္​့တတ္​တဲ့ ​လူ​ေတြအ​ေပၚ ယံုၾကည္​မႈနည္​း​ေနၿပီျဖစ္​တဲ့ ​ေနရာတစ္​ခုထဲမွာ အ​ေျခခ်​ေနထိုင္​ဖို႔ အသားမက်တတ္​တဲ့ တိုင္​းရင္​း​ေဆးဆရာမတစ္​​ေယာက္​အ​ေပၚ မိသားစုတစ္​ခုနဲ႔ ​ဆိတ္​ၿငိမ္​​ေအးခ်မ္​းစြာ ေနထိုင္​အသားက်ခ်င္​တဲ့ အပါဆိုတဲ့ ​ေကာင္​​ေလးတစ္​​ေယာက္​ရဲ႕ စြဲလမ္​းမႈ​ေတြကို ဆရာမၾကည္​​ေအးက အလွည္​့အပတ္​ အလိမ္​အ​ေခါက္​​ေလး​ေတြနဲ႔ ကြန္​႔ျမဴးတန္​ဆာ ဆင္​ထားတဲ့ "တမ္​းတတတ္​သည္​"

အ​ေထာက္​​ေတာ္​လွ​ေအာင္​က​ေတာ့ တမ္​းတတတ္​သည္​ရဲ႕ ခင္​းက်င္​းမႈ​ေခတ္​ကို ၁၉၃၀-၄၀ ကိုလိုနီ​ေခတ္​ကို ခန္​႔မွန္​းသံုးသပ္​ထားပါတယ္​။

က်မ တမ္​းတတတ္​သည္​ကို ဖတ္​ရင္​း သတိထားမိတာက ​ဆရာမႀကီးက ဇာတ္​​ေကာင္​​ေတြရဲ႕ ေနရာ အတိအက် ​ေဖာ္​ျပမထား အပါတို႔ၿမိဳ႕၊ ဂႏၶမာပန္​းမ်ားပြင္​့ရာၿမိဳ႕ဆိုၿပီး​ေတာ့ပဲ ​ေဖာ္​ျပထားတယ္​။အပါက အ​ေထြးကို ​ေလွနဲ႔လိုက္​ပို႔ၿပီး စင္​့ကင္​ဖက္​ အလည္​သြားတယ္​လို႔ ​ေရးထားတယ္​။
စင္​့ကင္​က ​ဗန္​း​ေမာ္​ၿမိဳ႕နယ္​ထဲ ႐ွိတဲ့ ရြာႀကီးႀကီးျဖစ္​တယ္​။အပါသြား​ေရာက္​​ေလ့႐ွိတဲ့ ကခ်င္​ရြာ၊ အ​ေထြး​ အပါကိုလိုက္​ပို႔ၿပီး ေနရစ္​ခဲ့တဲ့ ႐ွမ္​းရြာ၊ ​ေနာက္​ၿပီး အ​ေထြး ​ေခါင္​း​ေလွ်ာ္​တဲ့အခါ အသံုးျပဳခဲ့တဲ့ ​ေရႊကူလုပ္​ ​ေျမအိုး၊ ဧရာဝတီျမစ္ရဲ႕ အလွတရားကို တစိတ္​တပိုင္​း​ေဖာ္​ၫႊန္​းမႈနဲ႔​ျမစ္​အလယ္​က ​ေသာင္​၊ အပါနဲ႔အ​ေထြး ထြက္​​ေျပးရာက ဆင္​ကို အသံုးျပဳခဲ့တယ္​တဲ့။
အားလံုးကို ဆက္​စပ္​​ေတြးၾကည္​့မိတယ္​။ ဆရာမႀကီး ၾကည္​​ေအးရဲ႕ တမ္​းတတတ္​သည္​ ဝတၳဳဟာ ကခ်င္​ျပည္​နယ္​ ​ဗန္​​း​ေမာ္​နယ္​ တဝိႈက္​ျဖစ္​မယ္​လို႔ က်မခန္​႔မွန္​းမိပါတယ္​။
အ​ေထြးဟာ ဘုရင္​​ေျမး​ေတာ္​ဆိုသည္​့တိုင္​ ဘုရင္​ဆိုတာ အဲ့ဒီ​ေခတ္​ရဲ႕ ပ​ေဒသရာဇ္​ႏိုင္​ငံငယ္​​ေတြထဲက ဘုရင္​တစ္​ပါးကို ရည္​ၫႊန္​းတာပဲ ျဖစ္​ႏိုင္​ပါတယ္​။

ၿပီး​ေတာ့ အ​ေထြးရဲ႕ ဇာတ္​​ေကာင္​စ႐ိုက္​က ဆရာမဂ်ဴးရဲ႕ ပင္​လယ္​နဲ႔တူ​ေသာ မိန္​းမမ်ားထဲက အိမ္​စိုး​ေမနဲ႔ ဆင္​ဆင္​တူတယ္​လို႔ ခံစားမိတယ္​။
မိန္​းမမဆန္​တဲ့ မိန္​းမ​ေတြ​ေပါ့။
ထားပါ..
ဝတၳဳဟာ သိပ္​ၿပီး ႐ွည္​လ်ားမ​ေနပဲ ​ေတြးစရာ တပံုတပင္​နဲ႔ ရင္​ထဲ တစ္​ခုခုက်န္​​ေနတဲ့ ရသမ်ုိးနဲ႔ ဆရာမႀကီး ၾကည္​​ေအးရဲ႕ ​က​ေလာင္​စြမ္​း​ေၾကာင္​့ ​ေတာက္​​ေျပာင္​လုိ႔ ​ေနတယ္​လို႔ပဲ က်မထင္​မိပါတယ္​။ဆရာႀကီး အ​ေထာက္​​ေတာ္​လွ​ေအာင္​​ေျပာထားသလို ပြတ္​သပ္​ၿငိတြယ္​ ကလူက်ီစယ္​ဟန္​ အ​ေရးအသား​ေတြက အ႐ိုင္​းမဆန္​ပဲ ဆရာမႀကီးၾကည္​​ေအးရဲ႕ စာ​ေပဝမ္​းစာျပည္​့မႈ​ေတြအျဖစ္​ ျသခ်ရ​ေအာင္​ လွပ​ေအာင္​​ေရးထားႏုိင္ပါတယ္​။

အရင္​ထုတ္​ထားတဲ့ ႏွစ္​ကာလမ်ားက ၂၀၀၄မွာ ထုတ္​ထားတဲ့စာအုပ္​က စာမ်က္​ႏွာ ၁၀၉မ်က္​ႏွာ ႐ွိ​ေပမယ္​့ အခု က်မဖတ္​ရတာက​ေတာ့ စိတ္​ကူးခ်ိဳခ်ိဳက ၂၀၁၁ခုႏွစ္​ ႏိုဝင္​ဘာလမွာ စတုတၳအႀကိမ္​အျဖစ္​ထုတ္​​ေဝထားၿပီး ဆရာမၾကည္​​ေအးရဲ႕ အမွာစာကို ထည္​့မထား​ေတာ့ပဲ စာမ်က္​ႏွာ ၇၀ပဲ ႐ွိပါတယ္​။
စာအုပ္​​ေရာင္​း​ေစ်းက ၁၂၀၀ က်ပ္​ပါ။

အကယ္​၍ မဖတ္​ရ​ေသးရင္​ ဆရာမႀကီး ၾကည္​​ေအးရဲ႕ က​ေလာင္​စြမ္​းကို တစ္​ဆိတ္​​ေလာက္​ ျမည္​းစမ္​းၾကည္​့ဖို႔ တိုက္​တြန္​းလိုက္​ပါရ​ေစ။

I'm ATM.
( အမွားမ်ားပါခဲ့​ေသာ္​၊အယူအဆ ကြဲလႊဲၾက​သည္​ ႐ွိ​ေသာ္​ က်မ၏ အားနည္​းမႈ​ေၾကာင္​့သာ )