My Life Experiences

ဒီ​ေန႔ ​ေက်ာ္​​ေတာ္​့သူငယ္​ခ်င္​းမွ နင္​့ဆရာမ​ အ​ေဖဆံုးၿပီတဲ့။ ႐ုတ္​တရက္​ အံဩသြားသည္။ 'ဘာ​ေၾကာင္​့ဆံုးတာလဲ' ​ေမး​ေတာ့ လ်ွာကင္​ဆာျဖစ္​ၿပီးဆံုးတာတဲ့ ​ေက်ာ္​​ေတာ္​လဲ စိတ္​မ​ေကာင္​းျဖစ္​မိသြားသည္​။ ​ေက်ာ္​​ေတာ္​က သူ​ေျပာမွသာ ဆံုးမွန္​းသိတာ။ ​ဒီအခ်ိန္​​ေႏြရာသီ​ေက်ာင္​းပိတ္​​ေနသည္​့ကာလ။ ​ေက်ာ္​​ေတာ့က အ​ေပါင္​းသင္​းနဲတယ္​။ ​ေအး​ေအး​ေဆး​ေဆး​ေနသူ။ အိမ္​ထဲမွ အိပ္​ျပင္​​​ေတာ္​ရံုမထြက္​။ ​အိမ္​နီးနားခ်င္​း​ေတြ​ေတာင္​​ေျပာသည္​။ အ​ေမ့ကို 'နင္​့မလဲ မိန္​းခ​ေလး​ေမြးထားတာၾက​ေနတာပဲ။ နင္​့သားက အိမ္​ထဲက အိမ္​ျပင္​​ေတာင္​မထြက္​ပါလား။' တဲ့ အဲလို​​ေတာင္​ေျပာၾကသည္​။ သူငယ္​ခ်င္​းလာ​ေျပာမွသာ ဘာ​ေၾကာင္​့ ဘယ္​လိုဆံုးမွန္​းသိရသည္​။ ဆရာမနာမည္​က ​ေဒၚ​ေဟမာ ​ေက်ာ္​​ေတာ္​တို႔​ေက်ာင္​းရဲ႕ အတန္​းပိုင္​ဆရာမ အဂၤလိပ္​စာနဲ႔ ဘဝတြက္​တာ သင္​သူ။ အခုဆံုးတာက သူ႔အ​ေဖ ဦးအံုးၾကည္​။ ဆရာမ​ေဒၚေဟမာက စာသင္​တာ​ေတာ္​တယ္​​ဗ်။ စာလဲ​ေသခ်ာ႐ွင္​းျပႏိုင္​တယ္။ ​ေက်ာင္​းသား​​ေက်ာင္​းသူ​ေတြကို စာကိုစိတ္​ဝင္​စားၿပီး မွတ္​ရလြယ္​​ေအာင္​​ေသခ်ာ႐ွင္​းျပႏိုင္​သူ။ Letter ,Eassy တို႔ဆိုလဲ ​ေက်ာက္​သင္​ပုန္​းမွာ အလြတ္​​ခ်​ေရး​တာ။ တျခားဆရာမ​ေတြက​ေတာ့ အထူးထုတ္​,ပညာ​ေရးပိုင္​းတိုင္​ စာအုပ္​ထဲကူးၿပီး ​ေက်ာက္​သင္​ပုန္​းမွာ​ေရးတာ။ (ဤသည္​ ဆရာမကို​ေစာ္​ကား​ျခင္​းမဟုတ္​)

႐ုတ္​တရက္​ ဆရာမအ​ေဖဆံုးၿပီဆို​ေတာ့ အံဩသြား၏။ ​ေက်ာ္​​ေတာ္​နဲ႔ ဦးအံုးၾကည္​က အကြၽမ္​းတဝင္​​ေတာ့ သိပ္​မ႐ွိပါ။ ​ေက်ာ္​​ေတာ္​့ အ​ေမနဲ႔က​ေတာ့ ႐ွင္​း႐ွင္​း​ေျပာရရင္​​ေတာ့ ၂လံုးထီမိတ္​ေတြ​ေပါ့။ ဦးအံုးၾကည္​​ေပးတဲ့ ထီဂဏန္​း​ေတြက မွန္​းသား​ဗ်။ တစ္​ရက္​ ထီ​ေလးႀကိမ္​ထြက္​တယ္​။ အနဲဆံုးႏွစ္​ႀကိမ္​​ေတာ့​ေပါက္​တယ္​​ဗ်။ သူ​ေျပာတာက​ေတာ့ သူ႔တြက္​နည္​းထက္​ ဆရာ​ေတာ္​​ေပးတဲ့ ဂဏန္​း​ေတြ၊ အိမ္​မက္​ကို နိမိတ္​ဖတ္​ၿပီး ထီဂဏန္​းထိုးတာတဲ့။ ​ေက်ာ္​​ေတာ္​့​​အ​ေမက​ေတာ့ သူ႔ကို ဆရာသင္​ထားရသူ။ အ​ေမကလဲ ထီကို သူ​ေဌးျဖစ္​၊ ​ေခြးျဖစ္​ဆိုသလို မ်ားမ်ားစားစားမထိုးပါ။ ​ေတာ္​ရံု​ေလာက္​ပဲ ထိုးတာပါ။

ဦးအုန္​းၾကည္​ ​အပူပင္​မ႐ွိ ေအး​ေအး​ေဆး​ေဆး​ေနသူ။ မနက္​ ၄နာရီ ​ေလာက္​ဆို သ့ူရာဘာျခံ​ေလးလာၾကည္​့ၿပီး ရာဘာ​ေစးလာ​ေကာက္​။ ရာဘာအခံြျခစ္​လုပ္​တာ​ေပါ့။ ရာဘာျခံက​ေတာ့ သူ႔ ဘိုးဘြားပိုင္​​ေျမပါ။ သူထီ​ေပါက္​​ေတာ့ ​ေက်ာ္​​ေတာ္​အ​ေမ့ရဲ႕မိတ္​​ေဆြ ​ေဒၚ​နီဆိုတဲ့ အိမ္​နားက​ေျမကြက္​ (​ေပ ၁၀၀) ပတ္​လည္​ကိုထပ္​ဝယ္​လိုက္​တယ္​။ အဲတုန္​းက ​ေပါက္​​ေစ်းနဲဆို ၂၅သိန္​း​ေလာက္​ပဲ​႐ွိအုန္​းမွာပါ။ ရန္​ကုန္​လိုၿမိဳ႕ႀကီး ျပႀကီး​ေနရာကို​ေတာ့မဆိုလိုပါ။ သူ႔မွာ ရာဘာျခံ​ေလး႐ွိ​ေန​ေတာ့ ပံုမွန္​ဝင္​​ေငြ​ေလးရ​ေန​ေတာ့ အဆင္​​ေျပသား​။ ​သူ႔သမီး ​ေဒၚ​ေဟမာကလဲ အ​ေဖကို ပိုက္​ဆံ​ေပးခ်င္​တာမဟုတ္​။ သူလဲ သ့ူ​ေယာက်ာၤနဲ႔ က​ေလးသံုး​ေယာက္​ သူ႔ဆရာမနဲ႔လစာနဲ႔ ​ေတာင္​မ​ေလာက္​။ ဦးအုန္​းၾကည္​ဆီက ဟိုနဲနဲဒီနဲ​နဲျပန္​ေတာင္​း​ေနသူ။ သူ​ေယာက်ာၤးက​ေတာ့ ၾကက္​တိုက္​တာ ဝါသနာႀကီးသူ​။ ၾကက္​တိုက္​ရင္​ ႏိုင္​ရင္​​ေတာ့ တစ္​ပဲြ ၅ေထာင္ ၁ေသာင္း ​ေလာက္​ရတယ္။​ေလာင္​းကစားကို မိုက္​႐ူးရဲဆမ္​သူ​ေတာ့မဟုတ္​။

ဆရာမက မနက္​ဆို​ေက်ာင္​းသြား က​ေလး​ေတြစာသင္​၊ သူ႔​ေယာက်ာၤးက တပ္​ၾကပ္​ႀကီးစာ​ေရး၊ မနက္​​ေ​စာ​ေစာရံုးသြား ည ၈ နာရီ​ေလာက္​မွျပန္​လာ။ သူ႔သားသမီး​ေတြကလဲ ​ေက်ာင္​းသြား။ ဦးအုန္​းၾကည္​ အိမ္​မွာတစ္​​ေယာက္​တည္​း။ ဘာမွလည္​း လုပ္​စရာကိုင္​စရာမ႐ွိ။ အပ်င္​း​ေျဖစရာလဲမ႐ွိ။ အိမ္​မွာ တစ္​​ေရာက္​တည္​းက်န္​ခဲ့သူ။ ​ေက်ာ္​​ေတာ္​့အ​ေမအိမ္​ကို မနက္​မနက္​ဆင္​းလာၿပီး​ေတာ့ ထီဂဏန္​း​ေတာ့ လာမွာတယ္​။ တစ္​​ေနကုန္​စာ ၄ႀကိမ္​ ဘယ္​​ေလာက္​ဆိုၿပီး တစ္​ခါတည္​း​ေပးခဲ့တာ။ ​ေနာက္​​ေန႔မနက္​မွ ထီ​ေပါက္​တာနဲ႔ ထိုးမဲ့ထီဂဏန္​းနဲ႔ ထိုး​ေၾကးကို​ေခ်ၿပီး ထပ္​ထိုးခိုင္​း။ ဥိီးအုန္​းၾကည္​ဆံုးတဲ့ရက္​က သၾကၤန္​ရက္​ႀကီး​​ဗ်။​ေက်ာ္​​ေတာ္​ အ​ေမကလဲ သူဆံုးမွန္​းမသိဘူး။ ​ေက်ာ္​​ေတာ္​က​ေတာ့ ထင္​သား။ ထီဂဏန္​းလာမမွာတာ​ေတာ့ အ​ေၾကာင္​း႐ွိလို႔မ်ားလားလို႔​ေတာ့​ ​ေတြးမိသား။

ဒီလိုနဲ႔မၾကာလိုက္​။

သူငယ္​ခ်င္​းဆီ သတင္​းၾကားလိုက္​သည္​့ ဦးအုန္​းၾကည္​ လ်ာကင္​ဆာနဲ႔ ဆံုးၿပီဆိုတဲ့သတင္​းၾကားရ​ေလ​ေတာ့သည္​။

လ်ာကင္​ဆာျဖစ္​တဲ့ အ​ေၾကာင္​းရင္​းက​ေတာ့ ​ေဆးလိပ္​​ေၾကာင္​့​ေပါ။ သူက ​ေဆး​ေပါ့လိပ္​အျမဲတမ္​း အိမ္​မွာထိုင္​​ေသာက္​​ေနသူ။ ဒါကလဲ ​​ေဆးလိပ္​​ေသာက္​သူတိုင္​း လူတိုင္​း မျဖစ္​ပါ။ တစ္​ခ်ိဳ႕ အသက္​ ၇၅ ​ေလာက္​ထိ ​ေဆးလိပ္​​ေသာက္​ေနသူ ဘာ​ေရာဂါမွ မ႐ွိဘဲဆံုးသြားသူ​ေတြအမ်ားႀကီး။ ​ေက်ာ္​​ေတာ့္ အဖိုးက​ေတာ့ က်န္​းမား​ေရးလိုက္​စားသူ။ အသက္​ ၆၀ ထိအားကစားလုပ္​​ေနသူ။ ​ေဆးလိပ္​မ​ေသာက္​၊ ကြမ္​းမစား လ်ာကင္​ဆာနဲ႔ဆံုးတယ္​တဲ့။ အံဩစရာ​​ေတာ့​ေကာင္​းတယ္​​ဗ်။

ဦးအုန္​းၾကၫ္​ကို ဆရာဝန္​​ေျပာတာက​ေတာ့ ​'ေရာဂါအခ်ိန္​မွီတားလို႔ရခဲ့ရင္​​ေတာ့ ဒီ​ေရာဂါကို အျမစ္​ျပတ္​​ေအာင္​ကုလို႔ရတယ္​တဲ့။ ခုက ​ေရာဂါက သိတာ​ေနာက္​က်တဲ့အတြက္​ ကုလို႔မရ​ေတာ့လို႔ ကင္​ဆာလို႔ပဲ​ေျပာရ​ေတာ့မယ္​' တဲ့။ 'ဒါ​ေပမဲ့ ရန္​ကုန္​​ေဆးရံုကို ျပၾကည္​့ပါလား။​ေက်ာ္​​ေတာ္​့တို႔ဆီ ဒီ​ေရာဂါကိုကု​ေပးလို႔မရဘူး' လို႔​ေျပာ၏။ ဆရာမ​ေဒၚ​ေဟမာက​ေတာ့ သူဆီ​မွာ​ေငြ႐ွိ​ေပမဲ့ အ​ေဖ့​ေရာဂါကို စိတ္​မဝင္​စား။ ရန္​ကုန္​တက္​ၿပိီး ​ေဆးကုလဲ အလကားပဲဆိုၿပီးစိတ္​ထဲထား၏။ ဦးအုန္​းၾကည္​ သူ႔ရာဘာျခံ​ေလးစိတ္​ထဲမ​ွ​ေတာ့ သတိရ​ေနသည္။​ေျမကြက္​အသစ္​မွာ စိုက္​ထားတဲ့ ရာဘာပင္​​ေတြ ဘယ္​​ေလာက္​ႀကီးၿပီလဲ။ ရာဘာ​ေစး​ေကာဘယ္​​ေလာက္​ရ​ေနၿပီလဲ။ ၾကည္​့​ေပးမည္​့သူမ႐ွိ။ ဦးအံုးၾကည္​လဲ သူ႔​ေရာဂါနဲ႔သူ အိပ္​ယာမွမထႏိုင္​၊

ဒီလိုနဲ႔ တ​ေန႔ သူအိပ္​မ​ေပ်ာ္​​ေသးဘဲ အိပ္​ယာထဲလဲ​ေနတုန္​း ​ေဒၚ​ေဟမာနဲ႔ သူ​ေယာက်ာၤး​ေျပာသံကိုၾကား​ေနရသည္​။ စကားသံမသဲကဲြသျဖင္​့ ​ေသခ်ာနားစြင္​့လိုက္​၏။ ​သူ​ေယာက်ားၤက ' ဟဲ့ နင္​့မွာစုထားတဲ့ ​ေငြ၁၅သိန္း႐ွိတယ္​မလား။ ငါတို႔ဆိုင္​ကယ္​တစ္​စီး ဝယ္​ရ​ေအာင္​လား။' ' ႐ွင္​့႐ူး​ေနလား ငါ့အ​ေဖ ​ေနမ​ေကာင္​းဘူး​ေလ။ ​ေရာဂါကုဖို႔က ဘာနဲ႔ကုမွာတုန္​း။' ' ​နင္​့အ​ေဖက ကင္​ဆာျဖစ္​​ေနတာ​ေလ။ မၾကာခင္​​ေသ​ေတာ့မဲ့ဟာကို ဘာကိုပူ​ေနတာတုန္း။ ငါဆို႔ဆိုင္​ကယ္​တစ္​စီးဝယ္​ႏိုင္​မွသြားဖို႔လာဖို႔ အဆင္​​ေျပမွာ။ ငါ့မွာ ႐ုံးသြား​ရတာ လမ္​း​ေလွ်ာက္​ၿပီး​သြား​ေနရတာ ဆယ္​မိုင္​​ေလာက္​႐ွိတယ္​။'
ဒီလိုနဲ႔ ဦးအုန္​းၾကည္​ ဒီစကားသံ​ေတြၾကာၿပီး ပိုက္​ဆံ႐ွိရဲ႕သားနဲ႔ သူကို ​ေဆးရံု​ေတာင္​မထား​ေပးပါလားဆိုၿပီး စိတ္​ထဲမ​ေကာင္​းျဖစ္​ကာ​ေနာက္​​ေန႔မွာ ဆံုးၿပီးဆိုတဲ့ သတင္​းၾကားရ​ေလ​ေတာ့သည္​။ ကြၽန္​​ေတာ္​လဲ ဆရာမအိမ္​သြားၿပီး လုပ္​စရာ႐ွိတာ​ေတြလုပ္​​ေပးရင္​း အသု​ဘ လိုက္​ပို႔ဖို႔အခ်ိန္​​ေရာက္​ခဲ့သည္​။ ​ျမန္​မာတို႔၏ ထံုးစံတိုင္​း မီးသၿဂိဳလ္​ခါနီး​ အံုးသီးကိုခဲြ ​ေနာက္​ျပန္​ပစ္​ၿပီး မီးသၿဂိဳလ္​​ေလသည္​။
ဒါနဲ႔​ပဲရက္​လည္​ဆြမ္​း​ေကြၽး​ၿပီး ​ေနာက္​​ေန႔​ေလာက္​ေရာက္​​ေတာ့ သူတို႔ ရာဘာျခံကို​ေရာင္​းလိုက္​ၾကသည္​။ သူတို႔လဲ သူတို႔အလုပ္​တစ္​ဖက္​မို႔ ရာဘာျခံကို မၾကည္​့ႏိုင္​​ေသာ​ေၾကာင္​့ျဖစ္​သည္​။ ရာဘာျခံမွာ​ေတာ့ ဦးအုန္​းၾကည္​ မကြၽတ္​မလြတ္​လို႔ သရဲ​ေခ်ာက္​တယ္​၊ အရိပ္​ျပတယ္​ဆို​ေတာ အသံ​ေတာ့မၾကားရပါ။ ဤသၫ္​ ဆန္​းၾကယ္​​ေသာအ​ေၾကာင္​းရာမဟုတ္​​ေပမဲ့ ​ေလာကရဲ႕ သ​ေဘာသဘာဝ အျဖစ္​ပ်က္​ကို ကိုးကားၿပီး​​​ေရးသားထားျခင္​းျဖစ္​သည္​။ အမွားပါရင္​လြတ္​ပါ။ ဆက္​လက္​ႀကိဳးစားပါအံုးမည္။ ​ေကာင္​း​ေသာ​ေန႔ျဖစ္​ပါ​ေစ။

@shwetoe
Photo crd (Google image)