အၾကားအျမင္
အၾကားအျမင္...
(မွီးျငမ္းေလးပါ..ၾကာေတာ့ၾကာပါၿပီ..ႏိုင္ငံျခားဝတၱဳကိုဘာသာျပန္တာလားမသိ..
)
ထိုေန႔က 1962 march 18ရက္။ ထိုစဥ္က ကြၽန္ေတာ့္အသက္ ၂၃ႏွစ္။ ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးလုပ္ငန္းစလုပ္ေနသူျဖစ္သည္။ ခ်မ္းသာသည္ဟုမေျပာရေသာ္လည္း မိဘပိုင္ကစၥည္းမ်ားကမ်ားသည္။ ဇနီးတေယာက္႐ွိသည္။ သူ႔နာမည္က ေဒၚေအးမြန္။ ကြၽန္ေတာ္က ထူးဆန္းတာေတြ၊စိပညာဒါေတြကိုဝါသာနာပါသည္။ ဇနီးျဖစ္သူကမတားေပ။ကြၽန္ေတာ္ကလူတမ်ိဳး။ ဝါသာနာပါေသာ္လည္းအလြယ္တကူမယံုၾကည္စမ္းၾကည့္တတ္သည္။
ကြၽန္ေတာ္လည္း စီးပြားေရးလုပ္လိုက္ဝါသာနာပါတာထူးဆန္းတငာေတြ႔ရင္လိုက္ၾကည့္ သာယာသည္။
ကြၽန္ေတာ္မနက္ပိုင္းတြင္ ထံုးစံအတိုင္းေရမိုးခ်ိဳး၊ ထမင္းစားသည္။ ေစ်းကြက္စနစ္ကိုေလ့လာရန္အတြက္ ဂ်စ္ကားတစ္စီးျဖင့္ ၿမိဳ႕ထဲေလွ်ာက္ပတ္သည္။ အမွတ္မထင္ မိတ္ေဆြတစ္ဦးမွ သခ်ိဳင္းကုန္းနားမာ ဆာဒူးေရာက္ေနသည္ဟုဖုန္းဆက္သည္ကိုသတိရသည္။ ဒါနဲ႔ သူဆီကိုသြားသည္။ နစ္ဦးသား.သခ်ိဳင္း႐ွိရာသို႔ကားျဖင့္သြားၾကသည္။ ကြၽန္ေတာ့္မိတ္ေဆြကို ကြၽန္ေတာ္က ကားေမာင္းရင္း..
"သူကဘယ္လ္ုိတုန္း.."
"သူက.ဆာဒူးတေယာက္ဘဲ့..အၾကားအျမင္ဖြငိ့ေပးတယ္၊ေရၾကည့္ၿပီးေဗဒင္ေဟာတာေသြးထြက္ေအာင္မွန္တယ္."
"ဟုတ္လား..အစစ္အမွန္ဆိုရင္ေကာင္းတာေပါ့.."
"ဒါ့အျပင္ ေရေမႊးအန႔ံေတြလည္း ႀကိဳက္တ့ဲေနရာမွာစြဲေအာင္လုပ္ႏိုင္တယ္ဆိုဘဲ့"
"အင္း..စိတ္စြမ္းအင္လား.ငါေတာ့သိပ္မယံုဘူး..အတုေတြကေပါတယ္ေလ"
စကားတေျပာေျပာျဖင့္..သခ်ိဳင္းကုန္းသို႔ေရာက္လာသည္။
ထိုဆာဒူးနားေတြ လူေတြကပံုေနသည္။ ထိုဆာဒူးေဟာေပးသမွ်ကို ေမးသူတိုင္းက မွန္လိုက္တာဆရာ.၊ဘာညာအသံၾကားရသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔နစ္ေယာက္လည္း အနီးကပ္အကဲခတ္၍..လူ႐ွင္းမည့္အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေနသည္။ ထိုဆာဒူးမွ.အခ်ိန္ေစ့ၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္လာေမးသူေတြကိုျပန္ခိုင္းလိုက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔နစ္ေယာက္ကိုမပါဟု သူကေျပာသည္။
ကြၽန္ေတာ္တို႔နစ္ေယာက္သူနားကပ္သြားသည္။ ထိုဆာဒူးမွ."ငါ့က္ုိအတုအစစ္ခြဲခ်င္တာလား.ဘာသိခ်င္လဲ"ဟုေမးသည္။ ႐ုတ္တရက္ေတာ့ျဖံဳသြားသည္။သို႔ေသာ္ဟန္မပ်က္။ ကြၽန္ေတာ္က "ခင္ဗ်ားကအၾကားအျမင္ရတယ္ဆို.ေရၾကည့္ၿပီးလည္းေဟာႏိုင္တယ္ဆို"ဟုေမးသည္။ထိုဆာဒူးက "ဟုတ္တယ္..မယံုရင္လက္ေတြ႔ျပမယ္"ဟုဆိုၿပီးမ်က္စိမွတ္လိုက္သည္။ တေအာင့္ၾကာေသာအခါ..ကြၽန္ေတာ့္ကိုၾကည့္ၿပီး."သင့္နာမည္က.ကိုေပၚထြန္း..သင့္မိန္းမနာမည္ကေဒၚေအးမြန္ သင္တို႔နစ္ေယာက္ယူထားတာမၾကာေသးဘူး၊ မၾကာခင္သမီးတေယာက္သားတေယာက္ေမြးလိမ့္မယ္။ သမီးျဖစ္တ့ဲသူဆယ့္နစ္နစ္မွာ ပုလိပ္ေရာဂါေၾကာင့္ေသလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္သတိထားပါ၊ပုလိပ္ေရာဂါ႐ွိတ့ဲေနရာကိုမသြားေစနဲ႔ သားကေတာ့ဘာမွမျဖစ္ဘူး"ဟု ေဟာလိုက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ကရီခ်င္သြားသလိုစိတ္ဆိုးသြားသည္။ ေ႐ွ႕ပိုင္းမွန္ေသာ္လည္း..မေမြးေသးေသာကေလးနစ္ေယာက္ဆိုဘ့ဲ...။သမီးကေသမယ္ဆိုဘဲ့..။ကြၽန္ေတာ္က ခင္ဗ်ားေျပာတာမယံုဘူး။ ထိုဆာဒူးက "သင့္မွာယံုၾကည္ခြင့္မယံုၾကညိခြင့္႐ွိပါတယ္။သင္န႔ဲေနာက္သင့္သမီးေသၿပီးေနာက္တစ္
ႏွစိေျမာက္မွာ ျပန္ေတြ႔ဦးမယ္"ဟုဆိုသည္။ ကြၽန္ေတာ္က "သူငယ္ခ်င္းျပန္ရေအာင္."ဟူဆိုကာလွည့္ထြက္သြားသည္။ မိတ္ေဆြျဖစ္သူကေတာ့ကြၽန္ေတယ့္ကိုအားနာသလိုထိုဆာဒူးကိုလည္းအားနာေနသည္။ၾကားကသူမေကာင္းျဖစ္တာကိူး။
ကြၽန္ေတာ္စဥ္းစားသည္။ သမီးမေမြးရင္ျပသာနာမ႐ွိဘူမလား။ ပထမဆံုးေမြးသည္က သားေလးပင္။ ဒါေၾကာင့္ဒုတိယကေလးကို မယူဖို႔စိတ္ကူးမိေသာေၾကာင့္ မိန္းမျဖစ္သူက္ုသားေၾကာျဖတ္ခိုငိးသည္။.သိပ္မၾကာ..ကိူယ္ဝန္႐ွိသည္။ေမးေသာအခါ ေနာက္ထပ္ကေလးရခ်င္လို႔ဟုဆိုသည္။ သူ႔ငကိုေတာ့အျဖစ္မွန္မေျပာရက္ေပ။ကြၽန္ေတာ္ကသားေလးေမြးရန္ဆူေတာင္းမိသည္။ ကြၽန္ေတာ့္ဆႏၵမျပည့္ဝ။ သမီးေလးေမြးသည္။
ဒီလိုန႔ဲသမီးအသက္၁၂နစ္ျပည့္ခါနီးတြင္ ပုလိပ္ေရာဂါစတင္ေရာက္လာသည္။ သမီးျဖစ္သူကို စိတ္မခ်ေသာေၾကာင့္ဘယ္ကိုမွမသြားခိုင္းေပ။ သို႔ေသာ္..ထိုေန႔....တြင္....။ ကြၽန္ေတာ္ကလို္အပ္တာေတြက္ုသြားဝယ္ဖို႔အျပင္သြားသည္။ အိမ္ေ႐ွ႕အိမ္ကလူေတြကသမီးေလးကိုခ်စ္သည္။ သမီးေလးကလည္း ထိုအိမ္ေ႐ွ႕အိမ္႐ွိအဘြားကိုခ်စိသည္။ ထိုအဘြား ကြၽန္ေတာ္အျပင္သြားသည့္အခို္က္ေသ သြားသည္။ သမီးေလးကသးခ်စ္ေသယအဘြားေသသည့္အတြက္ထိုအိမ္က္ုိသြားသည္။ ကြၽန္ေတာ္ျပန္ေရာက္ေရာက္ျခင္း သိေသာအခါအလြန္စိုးရိမ္သြားသည္။ ကြၽန္ေတာ္စိတ္ထစ္သည့္အတ္ုင္းျဖစ္လာသည္။ သမီးေလးမွာထိုအဘြားထံမွကူးေသာ ပုလိပ္ေရာဂါျဖစ္ ၁၂ႏွစ္ုျပည့္တြင္ကြယ္လြန္သြားသည္။ ကြၽန္ေတာ္မွာစိတ္ေထာင္းကိုယ္ေၾကျဖစ္သည္။ ဒီလိုန႔ဲ တစ္နစ္ျပည့္ေျမာက္..ဆာဒူးတေယာက္ ကြၽန္ေတာ့္အိမ္ေ႐ွ႕တြင္ရပ္ေနသည္။ ကြၽန္ေတာ္အမွတ္ရသြားသည္။ လြန္ခဲ့ေသာဆယ့္သံုးနစ္က ဆာဒူးပင္၊ထိုဆာဒူးက့မအိုေပ၊အရင္အတိုင္းပင္ျဖစ္သည္။ုကြၽန္ေတာ္ကသာပိုအုိလာသည္။
ကြၽန္ေတာ္မွာငိုယိုၿပီး သူ႔ကိုစကားအမ်ားႀကီးေျပာသည္။မိန္းမျဖစ္သူမွာအစကအံ့ျသေနေသာ္လည္း.အစံုသိေသာ္အခါသူ(မ)ပါငိုသည္။ သားေလးကေတာ့ေက်ာင္းသြားေနသျဖင့္မသိ။ ထိုဆာဒူးကတရားျပသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔လည္းအငိုတိတ္သြားသည့္အခါ..ထိုဆာဒူးက ကြၽန္ေတာ့္ကို သက္သက္လြတ္စား၍မုသာဝါဒကိုတစ္နစ္လံုးေ႐ွာင္က်ဥ္ပါက အၾကားအျမင္ရလာ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာသည္။ သင္၏သားကိုက်င့္ခိုင္းပါ သူ႔ဘဝအတြက္အေရးႀကီးေသာအႏၲရာယ္ဆိုးမွလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေၾကာင္းေျပာသည္။
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့မွတ္သာမွတ္ထားသည္။.သားျဖစ္သူက္ုိေျပာျပသည္။.
ကြၽန္ေတာ့္က ဦးေပၚထြန္းရ႕ဲသားျဖစ္သူ က္ုိလင္းျဖစ္သည္။ အေဖကသူ႔ထံေရာက္လာသည့္ဆာဒူးႀကီးေပးခဲ့သည့္နည္းကိုကြၽန္ေတာ့္အားေျပာျပသည္။ ကြၽန္ေတာ္စီးပြားေရးေလာကထဲသို႔ဝင္ေသာအခါ အခ်ိဳ႕အရာမ်ားမွာမလိမ္၍မရေသာအျဖစ္မ်ားၾကံဳရသည္။ ထိုအခ်ီန္ထိအဆိုပါက်င့္စဥ္က္ုမသံုးျဖစ္ေသး။ မိန္းမရပီးေနာက္ပိုင္းမွ.ငါဒီက်င့္စဥ္ကိုက်င့္ရင္ေကာင္းမွာဘဲ့ဟု စိတ္တြင္ျဖစ္လာသည္။ အံ့ျသစရာပင္.. လူေတြရဲ႕အေတြးေတြ..လုပ္ရပ္ေတြကို႐ုပ္႐ွင္ျပသည့္အလားျမင္လာသည္။ သိူ႔ေသာ္အရမ္းမထင္႐ွားေသးပါ။ထိုေၾကာင့္သူတပါးကလိမ္ညာဖို႔မျဖစ္သလိုကိုယ္ကလည္းမလိမ္ညာေပ။ တေန႔...အဓိ႒ာန္ပ်က္မည့္ကာလ..ဒါေပမယ့္ေနာက္ပိုင္းျပန္က်င့္ရာေအာင္ျမင္သြားသည္။
ကြၽန္ေတာ့္ငယ္သူခ်င္းေက်ာင္းေနဘက္ေရာက္လာသည္။ကြၽန္ေတာ့္က္ုိ..ညစာလိုက္ေကြၽးဖို႔ေျပာသည္။ ထုိစဥ္ခန.အာရံုတြငိတျဖတ္ျဖတ္ျမင္လာသည္။ သူကကြၽန္ေတာ့္ကိုညစာလိုက္ေကြၽးမည္။ အရက္ကိုပါအခ်ိဳရည္ထဲကိုထည့္ၿပီးတိုက္မည္။ အနည္းငယ္မူးေသာအခါကြၽန္ေတာ့္ကိုလတ္မွတ္ထိုးခိုင္းမည္။ ကြၽန္ေတာ့္လတ္မွတိကို္အလြဲသံုးစားလုပ္မည္။သူေၾကာင့္ကြၽန္ေတာ္ေထာင္က်မည္။အိမ္ေထာင္ကြဲမည္။ လံူးဝနာလွန္မထူႏိုင္ေသာအျဖစိေရာက္မည္။႐ုပ္႐ွင္ျပသလိုအစီအရီျမင္ရသည္။ ကြၽန္ေတာ္မွ ကိစၥတခု႐ွိလို႔မလိုက္နိင္ေၾကာင္း၊ခရီးထြက္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းလိမ္ညာလိုက္သည္။ ထုိစဥ္ခန..အၾကားအျမင္လည္းေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ သူလည္းယံုၿပီးကြၽန္ေတာ့္က္ုမေခၚေပ။ ေနာင္ဝယ္သိရသည္ကားသူသည္လူလိမ္လူညာ.အလြဲသံုးစားလုပ္သူမွန္းသိရသည္။ ဒီကားဘဝတြင္အၾကားအျမင္ျဖင့္ကြၽန္ေတာ့္ဘဝပ်က္မည့္ေဘးမွကယ္လိုက္သည္။ မဟုတ္ရင္ကားမေတြးရဲစရာပင္။
အက်ဥ္းခ်ဳပ္သင္ဘာကိုသင္ခန္းစာရပါသလဲ။
Msc088
Writer Saw Myat Tun
Photo. Me
Form myanmar
Leave အၾကားအျမင္ to:
Best Posts From sawmyat
We have not curated any of sawmyat's posts yet. But you can encourage our curation team to review posts by visiting them regularly and by referring other readers. Because we give priority to frequently read content.