ใจหายใจคว่ำ

สวัสดีค่ะ สมาชิก Steemit

วันนี้โพสช้าหน่อย เพราะมัววุ่นวายหาลูกสาว ที่หายตัวออกจากบ้านไปตอนไหนไม่รู เพราะตอนบ่ายๆ ส่วนใหญ่เขาจะแอบไปนอนบนหลังตู้ แล้วจะตื่นลงมากินอาหารตอนเย็นๆ หรือจะลงมาถ้าได้ยินแม่เรียก

วันนี้มัวแต่ทำงาน ไม่ได้สนใจ พอบ่ายสามรู้สึกเมื่อยเลยลุกจากโต๊ะทำงานเพื่อไปเดินผ่อนคลาย หากปกติ พอได้ยินเสียงเปิดประตู เขาจะวิ่งนำหน้าออกไปรอ และเดินเล่นอยู่ใกล้ๆ เสมอ

พอเปิดประตูแล้วไม่เป็นเหมือนเคยก็เลยเรียกหา แล้วเข้าไปดูในห้องนอน ปรากฎว่า หน้าต่างเปิด แสดงว่า จิ๋วหลิว คงโดดออกทางระเบียงห้องนอนไปแน่ๆ เลย เรียกหาก็ไม่มีเสียงตอบรับ พ่อแมวออกตามหาไปในหมู่บ้าน สอบถามเผื่อใครเจอตัวบ้าง แล้วก็หอบความผิดหวังกลับมา ป้าจิ๊กเศร้าเลย

จนเวลาผ่านไป เราถอดใจกันแล้วว่า เขาต้องหายไปแน่ๆ แมวเลี้ยงระบบปิด จะกลับบ้านไม่ถูก อีกอย่าง ชั้นล่างเป็นประตูระบบคีย์การ์ด ยิ่งยากที่จะกลับมาได้

จนถึง 2 ทุ่ม พ่อแมวตัดสินใจ คว้าไฟฉายจะลงไปส่องหาเขาอีกครั้ง ...พอเปิดประตูห้องปุ๊บ..เขาวิ่งสวนเข้ามาในห้อง วิ่งมาขึ้นตัก ซุกตัวเหมือนเด็กสารภาพผิด ป้าจิ๊กดีใจที่สุดเลยค่ะ

ขอขอบคุณที่ติดตามเรื่องเล่านะคะ
ขอบคุณทุกๆ โหวต และคอมเม้นท์ค่ะ

PJPresent