History (1.3)
“ဒါပေမွဲ့ ဒ ကြော်ငြာကို ဘယ်သူထည့်တာလွဲ။ တစ်ယောက်ယောက်တော့ ရှိမှာ သေချာပါတယ်။ သူဟာ အင်မတန် နာမည်ကျော်ကြားတွဲ့ ပုဂ ိုလ်ကြ းပေပွဲ” “သုသာန်ကြ းကြပ်ထိန်းသိမ်းရေးဌာနက ကြောငြာတာပါခင်ဗျာ။ သူ့အလောင်းကို တစ်စုံတစ်ယောက်က လာပြ း တောင်းဆိုရမယ့်အချိန်ကျတာဟာ သိပ်ကိုကြာခွဲ့ပါပြ ။ ဒ နေရာကလေးကို လိုချင်တွဲ့ တခြားလူတေကကလည်း စောင့်နေကြတယ်။ မြို့ဟာ တဖြည်းဖြည်းကြ းလာတယ်၊ လူဥ းရေကလည်း သိပ်ပြ း ထူထပ်စည်ကားလာတယ်။ လူကြ းမင်း တေက့မှာပေါ့” “တေက့ပါတယ်။ တခြားတစ်ယောက်မှ မရှိတော့ဘူးလားဗျာ။ မိသားစုတို့၊ မိတ်ဆေက အပေါင်းအသင်းတို့ပေါ့။ သူဟာ အင်မတန် မိတ်ဆေကအပေါင်းအသင်းပေါများတွဲ့ ပုဂ ိုလ်” “သေတွဲ့လူတေကဟာ အထ းကျန်ဖြစ်သကားကြပါပြ ” သုသာန်အကြ းအကွဲလုပ်သူက မျက်လွှာချလိုက်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။ လှေကားပေါ်မှလူ၏အသံ ပေါ်ထကက်လာသည်။ သူတို့အားလုံး မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အုတ်နံရံပေါ်ရှိ အကန့်ကလေးမှ အုတ်ဂူအဝ ပကင့်သကားပြ း ဖြစ်သည်။ ခြမစားနိုင်သော သစ်သားဖြင့် ပြိုလုပ်ထားသည့် အရောင်ပျက်နေသောခေါင်းကို အတကင်းဘက်မှာ လှမ်းမြင်နေရသည်။ ကျန်နေသေးသည့် အင်္ဂတေစများကို ပေါက်ချကန်းအစကန်းဖြင့် ခကာထုတ်ပစ်နေသည်။ ပြ းတော့ အောက်မှာရှိသော အလုပ်သမားထံသို့ ပေါက်ချကန်းကိုပြန်ပေးကာ ကျန်ရှိနေသေးသည့် အင်္ဂတေအကျိုးအစများကို သူ့လက်ဖြင့် ဖယ်ထုတ်နေသည်။ တစ်ဆက်တည်း အတကင်းသို့လက်လျှိုပြ း ခေါင်းကို ဆကွဲထုတ်ယူသည်။ “ဒ ခေါင်းကို ခင်ဗျားတို့ ဘာလုပ်ကြမှာလွဲ” သတင်းစာဆရာက အကြ းအကွဲလုပ်သူဘက်ကို လှည့်မေးသည်။ “ကျကန်တော်တို့ မ းသကားသြင်္ဂိုကြမှာပါ။ အင်မတန်မြန်ပါတယ်။ ဒ လောက်ကြာပြ ဆိုတော့ အထွဲမှာ အရိုးကလကွဲပြ း ဘာမှမရှိတော့ပါဘူး” “နောက်ပြ းတော့ရော”
10 “သူနွဲ့ သက်ဆိုင်သူ ဘယ်သူမှ ရောက်မလာတွဲ့အတကက် လှည်းပေါ်မှာရှိနေတွဲ့ တခြားအရိုးပြာတေကနွဲ့အတူတူ သူ့ကို ရောလိုက်မယ်။ ပြ းတော့ မြေရိုင်း ဗကက်အိုင်ကြ းတစ်ခုဆ ကို ယူသကားပြ း အရိုးပြာတေကအားလုံး မြေသြဇာဖြစ်အောင် လုပ်မယ်” အကြ းအကွဲလုပ်သူက ပခုံးများကို တကန့်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။ ခေါင်းသည် အဆောက်အအုံဘေးရှိ သမံတလင်းပေါ်သို့ ရောက်နေပြ ။ အကြ းအကွဲလုပ်သူက ထိုနေရာသို့ လျှောက်သကားပြ း ငုံ့ကြည့်သည်။ ခေါင်းပေါ်ရှိ သတ ိုပြားကလေးကို သူ့လက်များနှင့် ပကတ်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ထွဲရှိ စာရကက်နှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးကြည့်ပြန်သည်။ “မှန်တယ်” ဟု သူက ပြောသည်။ တစ်ဆက်တည်း ဆိုသလိုပင် သတင်းစာဆရာဆ သို့ လှည့်ကြည့်ပြ း “ကြည့်ချင်ပါသေးသလား ခင်ဗျာ” ဟု မေးသည်။ “မကြည့်တော့ပါဘူး” သူက ခေါင်းယမ်းပြသည်။ “ဒ လိုဆိုရင် လူကြ းမင်းအနေနွဲ့ စိတ်မရှိစေချင်ပါဘူးခင်ဗျာ။ သေသူနွဲ့အတူရှိနေတွဲ့ ပစ္စည်းကို ပြန်အပ်ရမယ့်မိသားစု မရှိဘူးဆိုရင် ကျကန်တော့်လူတေကအနေနွဲ့ …” “နားလည်ပါတယ်ဗျာ” သတင်းစာဆရာက သူ့စကားမဆုံးမ ခပ်မြန်မြန်ပြန်ဖြေရင်း မလှမ်းမကမ်းသို့ လှည့်ထကက်ခွဲ့သည်။ သုသာန်အလုပ်သမားများသည် ခေါင်းကို ဖကင့်နေကြပြ ဖြစ်၏။ သူက စ းကရက်တစ်လိပ်ထုတ်ယူပြ း မ းညှိသောက်နေမိသည်။ ခေါင်းထွဲမှတေက့သော ပစ္စည်းများကို မည်သို့မည်ပုံ ခကွဲဝေယူကြမည့်အကြောင်း သူတို့ချင်း တိုင်ပင်နေကြသံ ကြားရသည်။ ခဏကြာတော့ ခပ်တိုးတိုးရေရကတ်ကျိန်ဆွဲသံကို ကြားရပြ း ခေါင်းဖုံးကို သံပြန်ရိုက်ကာ ဖုံးနေကြသည်။ အကြ းအကွဲလုပ်သူက သူ့ဆ သို့ လျှောက်လာသည်။ “ကျကန်တော့်လူတေက တော်တော်စိတ်ပျက်သကားကြတယ်ခင်ဗျာ။ ရွှေသကားကလေးတစ်ချောင်း နှစ်ချောင်းနွဲ့ ဒ လက်စကပ်ကလေးကလကွဲပြ း ဘာမှ မတေက့ကြဘူး” ဟု သူက ပြောသည်။ သတင်းစာဆရာက ထိုသူ၏လက်ထွဲရှိ လက်စကပ်ကို ငုံ့ကြည့်သည်။ လက်စကပ်သည် ချေးညော်များဖြင့် ပေကျံ ဖုံးအုပ်နေသည်။
Leave History (1.3) to:
Best Posts From zhmo
We have not curated any of zhmo's posts yet. But you can encourage our curation team to review posts by visiting them regularly and by referring other readers. Because we give priority to frequently read content.