Choć w tym roku miną cztery lata, od kiedy tworzę rysunki dla miesięcznika Adeste, to okres od minionego kwietnia był dla mnie wyjątkowy - bo od roku poza ilustracjami zapraszającymi do lektury numeru, zaczęłam tworzyć też krótkie teksty, interpretujące po mojemu temat i sam rysunek. Zapraszam dziś do prześledzenia ze mną, jak to wyglądało.

Kwiecień 2020 - Nasza pascha

Pascha – święto na pamiątkę Exodusu. Najlepiej znany katolikom opis wieczerzy paschalnej to Ostatnia Wieczerza. Stąd dwie ścieżki interpretacyjne: pożywienie i wolność. Chrystus staje się Chlebem i On, zmartwychwstając, wyzwolił ludzkość z oków grzechu i śmierci – nowy pokarm i nowa wolność. A zatem i nowa pascha. Eucharystia to „nasza Pascha”. W grafice chciałam zawrzeć całe Triduum. Moment ustanowienia Eucharystii, sens Ofiary i w końcu Zmartwychwstanie oraz żywa obecność Jezusa w Hostii, dające nam wszystkim nadzieję, że zmartwychwstaniemy do prawdziwej wolności w Chrystusie.

Maj 2020 - Tajemnica (nie)wiary

Może niewiara to efekt zbytniego zawierzenia niedoskonałym narzędziom służącym poznaniu świata? Zbyt wielka i oparta na złych przesłankach ufność w wielkość intelektu człowieka sprawiła, że Bóg niedający się zmierzyć i wyliczyć został zanegowany. Ale czy ktokolwiek chciałby wielbić Boga, którego może pojąć? W grafice chciałam pokazać, że niedoskonałe narzędzia doprowadzają do błędnych wniosków i deformowania obrazu rzeczywistości, w jasny sposób dotkniętej obecnością Boga.

Czerwiec 2020 - Kim jest ojciec?

Mater semper certa est. A co z ojcem? Niedaleko pada jabłko od jabłoni. Owoc przy ściętym drzewie jest przypadkowy, brak mu punktu odniesienia. Nic nie chroni go przed słońcem ani deszczem. Kiedy słyszę o niezainteresowanych potomstwem ojcach, pytam: a jak wygląda droga do ojcostwa? Mężczyzn odsuwa się od tematu ciąży, a często brutalnie odbiera się im głos w tej kwestii. Zewsząd słychać: to nie wasza sprawa, nie chcemy was, nie potrzebujemy was. A obecność jabłoni jest niezbędna.

Lipiec 2020 - Na krwi męczenników zbudowany jest Kościół

Czy starożytni tyrani wiedzieli, że przelewana krew chrześcijan użyźni ziemię pod wzrost Kościoła? Nie, bo nie rozumieli znaczenia cierpienia i ofiary. Winogrono musi zostać zmiażdżone, by wydać sok. Chrystus musiał dla naszego zbawienia przelać swoją Krew. W podobny sposób krew męczenników przyczyniła się do wzrostu Kościoła. Dzisiejsi tyrani nie różnią się od starożytnych – choć nie rozumieją sensu cierpienia, doświadczają nim chrześcijan. I ich działania przyniosą ostatecznie podobny skutek.

Sierpień 2020 - Szara świętość lekarstwem na zło tego świata

Szara świętość pozostaje w cieniu... i bardzo dobrze! To właśnie chroni ją od palącego blasku pychy. Często wypatrujemy szczytów, na których rosną rzadkie, lecznicze kwiaty. Te jednak są od nas oddalone, a my sami pozostajemy bez doraźnego lekarstwa. A wystarczy spojrzeć pod nogi i zamiast w wyprostowanej pozycji przyszłego zwycięzcy patrzeć na szczyt, nachylić się i zebrać zwyczajny rumianek. Właśnie to dla mnie szara świętość – lekarstwo na zło tego świata i zło wewnątrz nas samych.

Wrzesień - Misyjność Kościoła

Misje nie służą podbojowi terytorium, lecz zdobyciu ludzkich serc dla Boga. Z Nim udało się przedstawić największe tajemnice wiary ludziom, z którymi – wydawałoby się – brakuje płaszczyzny do porozumienia. Skoro ewangelizacja na całym świecie przynosi owoce, powinniśmy spojrzeć na Europę z większą nadzieją. Mówi się ostatnio, że tutaj walka została już przegrana. Dlaczego? Potraktujmy apostolstwo poważnie i tu, na nowo przybliżając ludziom niegdyś znane pojęcia. Z Bogiem ta misja ma sens.

Październik 2020 - Słudzy Kościoła

Czym jest służba w Kościele? Kim jest sługa Kościoła? Najpiękniej na te pytania odpowiada Maryja, Boża służebnica. Jej przykład każe zmienić perspektywę. To nie my poświęcamy swój czas dla Boga, lecz Bóg daje nam czas, w którym możemy Go uwielbiać. Nie my robimy komuś łaskę, lecz dzięki Bożej łasce możemy być zaangażowani w Mistyczne Ciało Chrystusa. Służba w Kościele nie tyle jest nobilitacją, co okazją do spokornienia.

Listopad 2020 - Dzień się już nachylił

W naszej codzienności, wśród wszystkich prognoz, planów i przewidywań szczególnie trudno jest myśleć o czymś tak nieprzewidywalnym jak śmierć. Mogłabym narysować znicz trzymany przez pomarszczoną rękę. Jednak śmierć dotyczy każdego z nas i to od samego początku naszego istnienia. Niby wszyscy to wiemy, a jednak wciąż trzeba sobie o tym przypominać. Właściwym pytaniem jest, jak wykorzystamy czas dany nam na ziemi. Czy pozostaniemy zawsze gotowi, czy może uśpimy naszą czujność?

Grudzień 2020 - Najtrudniejsze pytania do Pana Boga

Są chwile, kiedy Bogu zadajemy "najtrudniejsze pytania". Czy na pewno Jemu? Często skupiamy się na własnych przeżyciach, emocjach, cierpieniu... Bywa wtedy, że tracimy z oczu samego Boga - choć to do Niego się zwracamy. Przypomina mi to list bez adresata. Jak długo nie zastanowimy się, do Kogo właściwie kierujemy nasze słowa i pytania - będziemy jedynie poddawać refleksji własne przeżycia. Dopiero dostrzeżenie Odbiorcy umożliwi komunikację. Może wtedy dostaniemy odpowiedź na część z naszych pytań?

Styczeń 2021 - Duch Święty, charyzmatycy i cała reszta

W Bogu mamy moc! Jak nie pogubić się w rzeczywistości charyzmatów? W pierwszej chwili myślę o problemie właściwego uporządkowania pewnych kwestii. To nie ja, lecz Bóg, choć przeze mnie. Brak mnie w niczym nie przeszkodziłby Jemu, ale moja obecność i gotowość jest ważna. Ale znowu: nie dla Pana Wszechmogącego, lecz dla mnie małego. Myślę, że dlatego wyraziste znaki nie są udziałem każdego, że nie każdy jest gotów na taką próbę pokory. W Bogu my słabi mamy moc – to On jest Mocą.

Luty 2021 - Twórcze (nie)posłuszeństwo

Gdyby posłuszeństwo polegało na słuchaniu rad, które wydają się słuszne, nie byłoby cnotą. Ono jednak wyrasta z hierarchii i podkreśla znaczenie relacji z innym. Źle rozumiane może prowadzić z jednej strony do duchowego lenistwa, a z drugiej – do pychy. Posłuszeństwo oznacza wolną decyzję o pewnego rodzaju „zniewoleniu”, stąd na rysunku jarzmo. To chyba demonizowanie hierarchii jako takiej sprawia, że ilustrowana cnota nie cieszy się współcześnie uznaniem – choć, pewnie tym bardziej, powinna.

Marzec 2021 - Tak mówi Pismo Święte

Biblia od wieków prowadzi człowieka do Boga. Człowieka, który sam skazał się na wygnanie. Pismo Święte jest piękne, bo Bóg kocha słowo. Bóg jest Słowem. W tym świetle czymś niezrozumiałym wydaje się zarzucanie Jemu milczenia. W świecie, w którym jednak mnóstwo słów wybrzmiewa równocześnie (często w nieznośnej kakofonii), sama lektura Biblii może być utrudniona. Niezbędna jest modlitwa i trwanie w Kościele. To umożliwia przyjęcie Słowa jako czegoś więcej, niż literatury – i zrozumienie Go.

Kwiecień 2021 - Ojcowie Kościoła

Czy jesteśmy duchowymi dziećmi ojców Kościoła? Sądzę, że tak, choć może nie widzimy, jak daleko sięga ich oddziaływanie. Gdy oglądamy rozkwieconą łąkę też zdarza się nam zapomnieć o pracowitości pszczół, które zapyliły rośliny. A gdyby nie te owady, wiele kwiatów wyginęłoby. Każdy produkt pszczelej pracy jest pożyteczny – miód, pyłek, propolis, wosk... Podobnie myślę o ojcach Kościoła i ich szerokim wpływie nie tylko na teologię, ale też szeroko rozumianą kulturę. Ach tak – jest też św. Ambroży!

I tak wyglądał mój ostatni rok w Adeste. Ciekawa jestem Waszych opinii. Oczywiście zachęcam do śledzenia miesięcznika 😊

Zosia