ဘာညာကြိကြ ေေပါင္းစပ္ျခင္း

ထက္​ျပ ဘ၀ ပထမဆံုး ​ေက်ာင္​းတက္​ရက္​
တန္ရာတန္ရာဘဲ လာမယ္...ေစ်းနဲအေခ်ာင္ရတာ႐ွာၾကေလ...ျမင္ေတြ႔တဲ့အတိုင္းဘဲ။ၿပီးေတာ့ တခုေျပာခ်င္ေသးတယ္ ေျပာသင့္မေျပာသင့္ေပမဲ့ ဒဲ့ေျပာမယ္။အိမ္တလံုးေဆာက္လုပ္ရင္ ေဆာက္လုပ္ေရးခ မေပးႏိုင္ဘဲ မိမိေငြအလံုအေလာက္မ႐ွိမတတ္ႏိုင္ဘဲနဲ႔အခ်ိန္႔ၾကန္႔ၾကာေနတာကို ေဆာက္လုပ္ေရးသမားေတြေၾကာင့္ဆိုၿပီး အျပစ္ပံုခ်တာျပင္။ကိုယ္ေတြမွာေတာ့ သူတို႔လဲ မ႐ွိမဲ့႐ွိမဲ့ ေနရေအာင္လို႔ ေစတနာထားၿပီး အတိအထြာကအစ မလွစ္လပ္ေအာင္ ပ်ဥ္စိတ္ဝိုင္းနဲ႔ သံုးေပးခဲ့တာ။ေစတနာမေစာ္ကားနဲ႔။ေစ်းနဲတာႀကိဳက္ရင္ အေရအေသြးႏွဲတာဘဲ လာလိမ့္မယ္။မိမိအိမ္ေဆာက္မယ္ဆိုလဲ ေဆာက္လုပ္ေရးဆရာေတြရဲ႕ အၾကံဥာဏ္ကို အရင္ေတာင္းခံရတယ္။အိမ္ေကာင္းတလံုးရခ်င္ရင္ေပါ့။တခ်ိဳ႕ေကာင္ေတြ႐ွိေသးတယ္ ကိုယ့္ကိုကိုဆရာႀကီးလိုနဲ႔ အၾကံေပးတာလက္မခံဘူး.... ရပါလိမ့္မယ္ စနစ္ပါပါလိမ့္မယ္ အိမ္ေကာင္းတခုရဖို႔ တအားအေရးႀကီးတယ္။ရခ်င္တာ လိုခ်င္တာက အေကာင္း တန္ရာတန္ေၾကးမေပးခ်င္တဲ့ေကာင္ေတြလဲ႐ွိတယ္။ မၿပီးခင္တမ်ိဳး ၿပီးသြားရင္ ေငြမေပးခ်င္တာေတြလဲ႐ွိတယ္။ဒဲ့ဆဲ့လိုက္မယ္ မွန္မွန္ဘဲလုပ္တယ္ လီးဘဲလို႔.....
ငတ္လို႔လုပ္စားေနတာမဟုတ္ဘူး...ဇ႐ွိရင္ ယွဥ္လို႔ရတယ္။
ရာထူးအသစ္​ ​ေနရာအသစ္​ ဆို​ေတာ့ တက္​ႄကြ​ေသာ ​ေျခလွမ္​း​ေတြနဲ႔ နံနက္​ ၈ နာရီ ထိုးၿပီး​ေတာ့ ​ေက်ာင္​းတည္​ရိွရာ ​ေတာင္​ကုန္​း​ေပၚကို က်​ေနာ္​ ခ်ီတက္​လာပါၿပီ ​ေခတၱခဏ တည္​းခိုရာ​ေနအိမ္​က​ေန ​ေက်ာင္​းကုန္​း​ေရာက္​သည္​အထိ လမ္​းမွာ တ ခါနားရပါ​ေသးတယ္​
​ေက်ာင္​း​ေပၚ​ေရာက္​​ေတာ့ တ​ေက်ာင္​းလံုးကိုယ္​တစ္​​ေယာက္​ထဲ​ေလ ဒါနဲ႔ ​ေက်ာင္​းတည္​ရိွရာ ​ေတာင္​ထိပ္​ကိုတစ္​ပါတ္​ပတ္​ၾကည္​့ ျမဴခိုး ​ေတြက ကိုယ္​့ ကိုႏႈတ္​ဆက္​တယ္​​ေလ သိပ္​​ေဖာ္​​ေရြတာ ​ေန႔စဥ္​ပဲ က်​ေနာ္​့ကို လာလာႏႈတ္​ဆက္​ ဧည္​့၀တ္​​ေက်တဲ့ ျမဴနွင္​း ​ေလး​ေပါ့ စာသင္​​ေဆာင္​​ေလး​ေတြက ​ေတာင္​​ေစာင္​းမွာ ​ေနရာရသလို ​ေဆာက္​ထားရတာဆို​ေတာ့ တမ်ိဳး​ေတာ့တမ်ိဳး​ေလးပါ့ ဒါ​ေပမ ယ္​့ လွပါတယ္​ စာသင္​ခန္​း​ေလး​ေတြကလည္​း ႏြား တင္​းကုတ္​လိုလို ဇ၇ပ္​လိုလို တခါးမ႐ွိ ဓားမ႐ွိ စာသင္​ခံုက အခင္​းပ်ဥ္​ က်ဲက်ဲ ထိုင္​ခံု က ၀ါးတန္​းလ်ား ​ေက်ာက္​သင္​ပုန္​း က တပိုင္​းနဲ႔ တပိုင္​း အလ်ားအနံမတူ အထူအပါးမတူ ​ေလး​ေထာင္​့ျဖစ္​ရင္​ၿပီး​ေရာ ဆက္​ထားတဲ့ ကားခ်ပ္​လိုလို ​ဪ ငါစာသင္​ရမဲ့​ေက်ာင္​းပါလား ၉နာရိီ​ေက်ာ္​ပီ ​ေက်ာင္​းသားပိစိ​ေပါက္​​ေစာက္​က​ေလး​ေသး​ေသး​ေလး​ေတြ​ေတာ့​ေရာက္​လာစျပဳပါပီ သူတို႔​ေျပာသမွ် ကိုကနားမလည္​း အားလံုး မွာ တူတာက ႏွပ္​​ေခ်းတြဲ​ေလာင္​းပါပဲ ဖိနပ္​မပါတာက ခပ္​မ်ားမ်ား ​ေက်ာင္​းအုပ္​ႀကီးနဲ႔ စကား​ေတြ​ေျပာ စပါပီ ဘု နဲ႔ ​ေဘာက္​ ဆယ္​တန္​း အတန္​းပိုင္​ လုပ္​တဲ့ ကိုး တဆယ္​ Eng သင္​တဲ့ ဘာရမလဲ ငါကြ ျငင္​းတာ​ေပါ့ အသက္​ႀကီးတဲ့လူ​ေတြ ပါတယ္​ သူတို႔ ကို အတန္​းပိုင္​ လုပ္​ခိုင္​း​ေပါ့ ပညာတခုရလိုက္​ပါၿပီီ ဆရာႀကီးဆီက ​ေအ​ေအတဲ့ ခု ခနပဲ ​ေက်ာင္​းအပ္​လက္​ခံထားလိုက္​တဲ့ ကိုကလည္​း ၿပီးသာပဲ​ေပါ့
၁၀ နာရီ ​ေလာက္​​ေရာက္​​ေတာ့ ​ေက်ာင္​းလာအပ္​ၾကပါၿပီဗ်ာ ထူးဆန္​းအ့ံ​ေၾသာ္​စရာ ​ေက်ာင္​းလာအပ္​တဲ့ ​ေက်ာင္​းသားတိုင္​းက လက္​​ေဆာင္​ပါလာၾကတယ္​ဗ်ာ ၀မ္​းသာ လိုက္​တာတဲ့ ဆရာ ​ေရာက္​လာတာ​ေပ်ာ္​လိုက္​တာတဲ့ လာႏႈတ္​ဆက္​ၾကတယ္​ က်​ေနာ္​က​ေတာ့ ႏွလံုး သားထဲကလက္​​ေဆာင္​လို႔ တင္​စားခ်င္​ပါတယ္​ ဆီ လီပိုပုလင္​းတစ္​ပုလင္​း ​ေနာက္​တ​ေယာက္​က ဆန္​ ၂ ဘူး
​ေနာက္​တ​ေယာက္​က က င႐ုပ္​သီး လက္​တဆုပ္​ ​ေနာက္​တခါ ​ေဂၚရခါးသီး မ႐ိုးရ​ေအာင္​ ​ေရႊ ဖယံုသီး ပိန္​းဥ လူတိုင္​းရဲ႕ လက္​ထဲမွာ လက္​​ေဆာင္​​ေလး​ေတြ ပါလာၾကတယ္​ဗ်ာ့
၁၂ ​ေလာက္​​ေရာက္​​ေတာ့ ​ေက်ာင္​းလာအပ္​တဲ့ သူကုန္​​ေရာ
ကဲ အိမ္​ျပန္​ မယ္​ဆိုမွ ကို​ေရြႊမိုးက ရြာခ်ပါ​ေလ​ေရာ ဒီ​ေတာ့ ​ေက်ာင္​းမွာမိုးတိတ္​ခ်ိန္​ထိဆက္​​ေန​ေတာ့​ေပါ့ က​ေလး​ေတြက​ေစာင္​့ကူၾကတယ္​​ေလ ဒီ​ေတာ့ ဆရာပီပီ စပ္​စု​ေတာ့ ​ေခါင္​လန္​ဖူး​ေရာက္​ဖို႔ ၅ ည ​ေလာက္​ လမ္​း​ေလ်ွာက္​ခဲ့ရပါတယ္​တဲ့ ပညာသင္​ခ်င္​လ္​ု႔​ေလ အာ့​ေၾကာင္​့ဆရာ႕ကို ​ေက်းဇူးတင္​ပါတယ္​ တဲ့ သူတို႔ကို စာသင္​​ေပးမွာမို႔လို႔တဲ့ မိုးတိတ္​ ​ေတာ့ ​ေတာင္​​ေအာက္​ကိုဆင္​း​ေပါ့ ​ဘာအမည္​မွန္​းမမွတ္​မိ မၾကားဘူးတဲ့ နာမည္​မို႔ မ​ေခၚတတ္​တဲ့ တပည္​့​ေလး​ေတြ​က လိုက္​ပို႔​ေပါ့​ေလ
စပါၿပီ အဲ့မွာ ကိုကလည္​း​ေသခ်ာ နားမလည္​​ေသး အထာကလည္​းမက်ြမ္​းမနက္​ကလည္​းမိုးမရြာ
ၿမိဳ႕ ထဲဆို​ေတာ့ ​ေတာစီးဖိနပ္​ကလည္​းစီးမလာဘူး​ေလ ခုျပန္​ဆင္​း​ေတာ့ ​ေခ်ာလဲပါ​ေလး​ေရာ ​အ​ေတာ္​​ေ၀းထိ ​ေလွ်ာက်သြားတယ္​ ခါးလည္​းနာ သံုးထည္​ထဲ႐ွိတဲ့ထဲက ပုဆိုးတထည္​လံုး ရႊံ ့ဗြက္​ အျပည္​့ ​ေဘးနားက လူကိုလန္႔​႔ျဖတ္ၿပီးဆြဲ​ေတာ့ သူကိုင္​ခဲ့တဲ့ ကိုယ္​လက္​​ေဆာင္​ရတဲ့ ဆန္​၂ ဘူး
အကုန္​လံုး ကုန္​ လန္​႔တာ​ေရာ ႐ွက္​တာ​ေရာ ခက္​ပါ့
က​ေလး​ေလး ​ေတြက သိပ္​ၿပီးစိတ္​ဓာတ္​ ရင္​့က်က္​ တာပဲ တစ္​​ေယာက္​မွ မရီၾကဘူးဗ်ာ ပထမဆံုး ​ေန႔့မွာ​ေပါ့