mind

ေျကျငာပါရေစ ခုတက္လာတဲ႔ စာေရးလက္သစ္ေလးေတြက စာေရးေကာင္းလြန္းပါတယ္ ဆြဲေဆာင္နိုင္သား ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဖတ္ပီးရင္ ျပန္ေဝမ်ွေပးရမွာပဲ ဖတ္ေကာင္းတာကိုး ေသခိာဖတ္ျကည့္ရင္ ခံစားခ်က္ေလးေတြရမွာပါပဲ ဖတ္ျကည့္ပါအူး

ေျဖသ္ိမ့္ေတး

 ![image](https://img.esteem.ws/lffapdulrf.jpg)
ေလတိုက္ခတ္ေနပုံက အ႐ြက္ ေတြ စုတ္ျပတ္ သြား ေတာ့မလား ထင္ရေလာက္ေအာင္ ျပင္းထန္ ေနတယ္ ။ မိုး စက္ မိုးေပါက္ ေတြ က်ဳပ္ ကိုယ္ေပၚ တေဖ်ာက္ ေဖ်ာက္ က်ဆင္းျပီး မႈိင္းအုံ႕ေနတဲ႕ ေကာင္းကင္ ၾကီးေအာက္မွာ ေနေရာင္ျခည္ရဲ႕ အေႏြးဓါတ္ကို က်ဳပ္ ေမ်ွာ္ေနမိတယ္။ ။ က်ဳပ္ ခရုိခယိုင္ ရပ္ေနတဲ႕ ေခါင္မိုးစြန္း ေရတံေလ်ွာက္ ကေလး ေပၚ ဘာလို ႔ တက္ျပီး ေပါက္ေရာက္ ေနရလဲ မသိပါဘူး ။ က်ဳပ္ ရဲ ့ မ်ဳိးေစ့ ကို စာကေလး တစ္ေကာင္ သယ္လာရင္း ျပဳတ္က်ခဲ့တာ ျဖစ္ ခ်င္လည္း ျဖစ္မွာေပါ႕။ 
က်ဳပ္လား ဘယ္သူမွ ဂရုတစိုက္ စိတ္ဝင္စားမွာ မဟုတ္တဲ႕ ေခါင္မိုးစြန္းကေပါင္းပင္ေလး တစ္ပင္ ပါ ဗ်ာ။ က်ဳပ္ ရဲ႕ ျဖစ္တည္မႈဟာ ေဆးဖက္ဝင္သည္ ျဖစ္ေစ မဝင္သည္ ျဖစ္ေစ စိမ္းလဲ႕ေနတဲ႕ က်ဳပ္ကိုယ္ က်ဳပ္ေတာ့ ကမၻာေလာက ကို အလွဆင္ေနတယ္လို႕ခံယူထား
ပါတယ္။ 
ပတ္္ဝန္းက်င္ကို မေလ့လာႏူိင္ ေလာက္ေအာင္ ငယ္ေသးတဲ႕ အပင္ေပါက္ကေလးဘဝတုန္း ကဆို အေပၚဘက္ဆီက မိုးက်ေနတဲ့ လႈပ္လႈပ္ လဲ႕လဲ႕ ေညာင္ကိုင္းေတြ ေညာင္ရြက္ေတြ၊တဖြဲဖြဲ ေၾကြလြယ္တဲ႕ ပင္လယ္ ကဗြီးရြက္ ရွည္ရွည္ ေတြကို ေမာ့ ေမာ့ ၾကည့္ရင္း အဲ႕ဒီ သစ္ပင္ၾကီး ေတြက ေကာင္းကင္ျပာျပာဆီမွာ အျမစ္တြယ္ၿပီး က်ဳပ္ဆီက်လာတာလို ႔ ထင္ မိေသးတယ္။ ငယ္ရြယ္တုန္းေတာ့ လူတိုင္းရဲ႕ အေတြးေတြဟာ အမွန္ေတြခ်ည္း ဘယ္ျဖစ္ႏူိင္ ပါ့မလဲေလ။ အရပ္နည္းနည္း ရွည္ျပီး အရြယ္ေရာက္ လာမွ မ်က္စိတဆုးံ အကုန္လွည့္ပတ္ၾကည့္ျပီး သစ္ပင္ေတြ အားလုးံ ကမၻာေျမႀကီး မွာ အျမစ္ တြယ္ ၿပီး ေကာင္းကင္ထဲထိုးထြက္ ႀကီးျပင္းလာမွန္း ေသေသခ်ာခ်ာ သိေတာ့တယ္ ။ ကိစၥ မရွိပါဘူး အမွန္တရားကို လက္ခံေပးဖို႕ အမွားေတြကို လႊင့္ပစ္တဲ႕ေနရာမွာ က်ဳပ္က လက္ျမန္ပါတယ္။ 
ေျမႀကီးထု အႀကီးႀကီးေပၚ ေပါက္ ရတဲ ့
က်ဳပ္လိုေပါင္းပင္ ေတြ အမ်ားႀကီးကို လွမ္းလွမ္း ေငးရင္း သင္းကြဲေလး က်ဳပ္က ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းမွာ ပဲေအာက္ ေမ ့ မိေနတုန္း ျဗဳန္းဆို သန္ ့ရွင္းေရး ဝန္ ထမ္းက အကုန္ လုးံဆြဲနႈတ္ ပစ္လိုက္ တယ္ ။ အဲ့ဒီတုန္းကလား ရင္ ထဲ ထိတ္ ခနဲ နဲ ့ ဇက္ ပု ေနရတာေပါ့ဗ် ။ေခါင္းမိုးစြန္းက ဖုန္ အမႈိက္ေတြ သစ္႐ြက္ေျခာက္ေတြ ေရာ ေန တဲ ့ ေျမ ႀကီး ေလး လက္ တစ္ ဆုပ္ စာ ေလာက္ မွာ က်ဳပ္ဘာ က်ဳပ္ ရွင္ သန္ လို ႔ ရေန လည္း ၿပီးတာ ပဲ မဟုတ္ လား ။ အဲ ့ အခ်ိန္ကစၿပီးအစု အေဝးေတြ အား မက် တတ္ေတာ့ပဲ
တစ္ ပင္တည္း လြတ္ လြတ္ ကင္းကင္းေနတတ္ လာ ေတာ့ တာပဲ ။ 
တစ္ဖက္ျခံထဲက စိတ္တိုင္းက် အပင္ပြား ေနတဲ႕ျမက္ခင္းျပင္က်ယ္ၾကီးကို ေငးလိုက္ ၊ တိုက္ေရွ႕လမ္းေပၚက စီစီရီရီ လွေနတဲ႕ ခေရပင္တန္း
ကို လွမ္းေမ်ွာ္ၾကည့္လိုက္ ၊ က်ဳပ္ေဘးနားမွာ ၾကီးသထက္ၾကီးလာတဲ႕ ေညာင္ပင္နဲ႕ပင္လယ္ကဗြီး
ပင္ၾကီးကို ေမာ့ေမာ့ၾကည့္လိုက္နဲ႕ ေခါင္မိုးစြန္းက
ေျမၾကီးလက္တစ္ဆုပ္မွာ ေနေနရတဲ႕ က်ဳပ္က 
ခဏ ခဏ အားငယ္မိတယ္။ ကမၻာေျမၾကီးဆီက
အဟာရဓါတ္ေတြ ၾကိဳက္သေလာက္ စုပ္ယူ ၾကီးထြားခြင့္ရတာ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႕ အားက်
ေနမိေတာ့တာပဲ။ 
က်ဳပ္ အားက်လို႕ေတာင္ ေန႕မကူး ေသးပါဘူးဗ်ာ လမ္းေဘးက သစ္ပင္ေတြ အားလုးံဓါတ္ၾကိဳး နဲ႕လြတ္ေအာင္ အကိုင္းေတြ ရွင္းတဲ႕အဖြဲ႕ က ခေရပင္ေလးေတြကို ရုပ္ဆိုးပန္းဆိုးျဖစ္ေအာင္ ထိပ္ပိုင္းေတြ ခုတ္သြားၾက သဗ်။ ဟိုဘက္ျခံထဲက ျမက္ေတြကေတာ့ ျမတ္ရိတ္စက္နဲ႕ အရိတ္ခံ လိုက္ရတာ အပိုင္းပိုင္း ျပတ္ျပတ္ အျပိဳျပိအလဲလဲပါပဲ။ ေညာင္ပင္နဲ႕ ပင္လယ္ကဗီြးပင္လည္း ၾကီးထြားရွင္သန္ေနၾကေပမယ့္ တထိတ္ထိတ္ တလန္႕လန္႕နဲ႕ေပါ့။ က်ဳပ္လား ျပိဳလဲေနတဲ႕ ျမက္ပင္စိမ္းစိမ္း ေတြ ရဲ႕ အန႕ံကို ရႈိက္သြင္းရင္း စီစီရီရီ မလွႏူိင္ရွာေတာ့တဲ႕ ခေရပင္တန္းေတြ လွမ္းၾကည့္ရင္း သံေဝဂတရားၾကီး ရင္ထဲပိုက္ ခ်က္ခ်င္း ၾကီးရင့္သြားတယ္ ခံစားရ ေတာ့တာပါပဲဗ်ာ။ 
ရွင္သန္တယ္ဆိုတာ အစုအေဝးနဲ႕မွ ေပ်ာ္ရတာလည္း မဟုတ္ ၊ ေနခ်င္သလို ေနရလို႕လည္း ေပ်ာ္ရတာမဟုတ္၊ ၾကီးခ်င္တိုင္း ၾကီးထြားခြင့္ရလို႕ လည္း ေပ်ာ္ရတာ မဟုတ္ ပါဘူး။ကိုယ့္ရွင္သန္မႈ ကို ေႏွာင့္ယွက္မယ့္သူ မရွိမွ စိတ္ခ်မ္း သာရတာလို႕လည္း က်ဳပ္နားလည္ လာတယ္။ အဲ႕ဒီကတည္းက ေခါင္မိုးစြန္း ေရတံေလ်ွာက္ေပၚက ဖုန္အမႈိက္ေတြ သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြ ေရာေနတဲ႕ ေျမၾကီးေလး လက္တစ္ဆုပ္စာ ေလာက္မွာ 
အေႏွာင့္ အယွက္ကင္းကင္း ရွင္သန္ေနရတဲ႕ ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ ေက်နပ္ ေနမိေတာ့တာပါပဲဗ်ာ။ 
တစ္ ေန ႔ တစ္ ေန ႔ ေနဝင္မိုးခ်ဳပ္ တဲ႕အခ်ိန္ထိေအာင္ က်ဳပ္ ေငးေနမိတဲ႕ျပတင္းေပါက္ ေလး တစ္ခုသာ မရွိရင္ က်ဳပ္ လည္း ပ်င္းခ်င္ ပ်င္း ေန မိမွာ ။ ဘဝ မွာ သံေယာဇဥ္ေလး တစ္ခုရွိမွ စိတ္ဝင္စားစရာေလး တစ္ခု ရွိမွ ေနေပ်ာ္ ၾကတာမဟုတ္လား။က်ဳပ ္ရွင္သန္ ေန တဲ႕ ေခါင္မိုးစြန္းကေန ငု႕ံၾကည့္လိုက္ရင္ ခရု ခန္း ဆီး ေလး တလႈပ္ လႈပ္ ျဖစ္ ေနတဲ ့ ျပတင္း ေပါက္ က ေလး တစ္ခု ရွိတယ္ ။အခ်ိန္ ေတာ္ ေတာ္ မ်ား မ်ား ပိတ္ထား တတ္တဲ့ ျပတင္း တံခါး ေလး မွာ သစ္႐ြက္ အစိမ္းေလး အဝါေလး ေတြ ဒီဇိုင္းရုိက္ထားတဲ႕ ပိတ္သားခန္း ဆီး ပါးပါးေလး ခ်ထား တဲ ့ေန႕ဆို အခန္း ရွင္ေကာင္မေလး အလုပ္နား တဲ ့ေန ႔ ဆိုတာ သိပ္ ေသ ခ်ာ တာ ေပါ့ ။
ေကာင္မေလး က ညဘက္ဆို အၿမဲတမ္း အလုပ္ ျပန္ ေနာက္ က်တယ္ ။မနက္ မနက္ဆို အၿမဲတမ္း ၾကိဳးစားပမ္းစားနဲ ့ ထထ အလုပ္ သြား တယ္ ။နား ရက္ဆို သီခ်င္းေတြ အက်ယ္ႀကီး ဖြင္႕ထားျပီး လိုက္ေအာ္ဆိုလား ဆို ရဲ ့၊ ထမင္းမစား ပဲ ဂိမ္းေဆာ့လား ေဆာ့ရဲ ့ ၊ ေရေလး တစ္ခြက္ေတာင္မွ ထ မေသာက္ပဲ စာ ဖတ္လား ဖတ္ ရဲ ့၊ ပ်င္းလို႕ ႔ဆိုၿပီး ဖုန္းေျပာရင္း ဂ်ီက်ျပီး ငိုလား ငို ရဲ ့ ၊
သူမ်ားေတြကို စလိုက္ ေနာက္လိုက္နဲ႕ ဖုန္း ေျပာ ရင္း ရီလား ရီရဲ ့ ။ ပုထုဇဥ္ ဆန္ လြန္း တဲ့ သူ႕ ေၾကာင့္ 
ျပတင္းတံခါးက ေခ်ာင္းၾကည့္ေနတဲ ့ က်ဳပ္ဟာ တစ္ ခါ မွ မပ်င္း ခဲ ့ ရဘူး ။ 
ရွင္သန္မႈဟာ သူ႕ကိုယ္ထဲ ကခုန္ေန သလားေတာင္ ေအာက္ေမ့မိပါရဲ႕။ ရယ္စရာ ရွိရင္ ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္ျပီး ငိုစရာရွိလာရင္ ေမာ ေနေအာင္ ငိုေတာ့တာ ။ေနာက္တစ္ေန႕ မိုးလင္း သြားျပန္ေတာ့လည္း အရာရာ ကို ရင္ဆိုင္ႏူိင္တဲ႕ အျပဳးံေလး မ်က္ႏွာေပၚတင္ျပီး ဘဝထဲကို တိုးဝင္သြားတာပဲ။ သူ႕လို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေနတတ္ ္ထိုင္တတ္မယ္ ဆိုရင္ ဘဝ ထဲ ဖိစီးမႈ နည္းနည္း နဲ႕
ရွင္သန္လို႕ရတာေပါ့ ။ 
ေကာင္မေလး တျခားသူေတြကို ေျပာေျပာေနတဲ႕ လက္သုးံစကား တစ္ခြန္းရွိတယ္။
'သိပ္လည္း စိတ္ ညစ္ မေနနဲ႕ ဘဝ ထဲမွာ တစ္ညလုးံလုးံ အိပ္ေရးပ်က္ခံရေလာက္မယ့္ စိတ္ညစ္စရာ ဆိုတာေတာင္ မရွိပါဘူး ။ တစ္ရက္လုးံလုးံမစားႏူိင္ မေသာက္ႏူိင္ ျဖစ္ရမယ့္ စိတ္ညစ္စရာလည္း မရွိဘူ း။ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ညစ္ညစ္ ေနာက္ဆုးံေတာ့ အိပ္ၾက စားၾက နဲ႕ ပုံမွန္ျပန္ျဖစ္ သြားတာပဲ ။အခက္ အခဲ ဆိုတာေတာ့ ဘုရင္ၾကီးမွာ ျဖစ္ ျဖစ္ သူေတာင္းစားမွာျဖစ္ျဖစ္ ရွိမွာပဲ ။ စိတ္ထားတတ္ဖို႕သာ အဓိက ' တဲ႕ ဗ်။ အဲ႕ဒါနဲ႕ပဲ တစ္ေန႕ တစ္ေန႕ သူ႕ကိုၾကည့္ရင္း သူ႕စိတ္ဓါတ္ေလးကို သေဘာက်ျပီး က်ဳပ္လည္း သံေယာဇဥ္ တြယ္မိေနတာပါပဲဗ်ာ ။ အဆင္း လွ မလွစိတ္မဝင္စားပါဘူး ။စိတ္ဓါတ္ အရည္အခ်င္းကို က်ဳပ္က ေလးစားရင္း ခ်စ္မိတာ ။အျပင္ အခြံထက္ အတြင္းထဲက အႏွစ္သာရ ကသာ အေရးၾကီးတယ္ဆိုတာ က်ဳပ္က
ေကာင္းေကာင္းသိတယ္။ က်ဳပ္လို ဘာမဟုတ္တဲ႕ ေပါင္းပင္ေလး တစ္ပင္ကိုေတာ့ ေကာင္မေလးက ရွိမွန္းေတာင္ သိမယ္ မထင္ပါဘူး။
ေျပာ ရင္း ဆို ရင္း ေလ က သိပ္ထန္ တာ ပဲ ဗ်ာ ။ မိုး သက္ ေလ ျပင္းျပင္း ေတြက က်ဳပ္ကုပ္တြယ္ ထား တဲ ့ လက္ တစ္ဆုပ္စာ ေျမ ႀကီး ေလးထဲကေန က်ဳပ္ ကို ဆြဲနႈတ္ ေန သလို ပဲ ။ တကယ္ေတာ့လည္း ရွင္သန္ျခင္းဆိုတာ ဘယ္သူမွ မဖ်က္ဆီးမေႏွာင့္ယွက္ ရင္ေတာင္ ပ်က္စီးေသဆုးံရဖို႕ အမိန္႕ပါလာျပီးသား အရာ မဟုတ္လား။တစ္ေန႕ေန႕ က်ရင္ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ က်ဳပ္တို႕ ေနထိုင္ရာကမၻာၾကီးကို စြန္႕ခြါ သြားၾကရမွာ ။အဲ႕ဒီ အခ်ိန္ေရာက္ရင္ သံေယာဇဥ္ထားမိတဲ႕ ဘယ္အရာမွ
သယ္သြားလို႕လည္း မရပါဘူး။ က်ဳပ္ ခ်စ္တဲ႕ ေကာင္မေလး လည္း ထားရစ္ခဲ႕ရမွာပဲ က်ဳပ္သိတယ္ ။ အဲ႕ဒါေၾကာင့္ မေသခင္ေလး က်ဳပ္ကေတာ့ ဘာေတြ ေပးခဲ႕ႏူိင္မလဲပဲေတြးတယ္ တႏူိင္တပိုင္
စိမ္းလန္းရင္းနဲ႕ ေပးႏူိင္သမ်ွ ေပးခဲ႕ခ်င္တာပဲ။ 
သယ္သြား လို႕ မရတဲ႕ အရာ ေတြကို တြယ္တာစြဲလမ္းျပီး ပိုင္ဆိုင္ဖို႕ အားထုတ္ေနမယ့္ အစား ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနထိုင္ရွင္သန္ျပီး ဘာသိဘာသာ ကြယ္ေပ်ာက္ သြားခ်င္တာပဲ။
မိုးသက္ေလ ျပင္းျပင္း ေတြ အၾကားမွာ 
က်ဳပ္အေတြးေတြ က်ဳပ္အေျပာေတြက ေပါင္းပင္ေလး
တစ္ပင္နဲ႕စာရင္ သိပ္ၾကီးက်ယ္လြန္းေနတယ္ ဆိုတာလည္း သိပါရဲ႕ဗ်ာ ။အမွန္တရား ဆိုေတာ့လည္း မေျပာဘဲကို မေနႏူိင္ဘူး။ ဘယ္သူမွ ထုတ္ မေျပာလည္း အမွန္တရားဆိုတာမ်ဳိး က ေခ်ာင္ထိုးထားလို႕ မရဘူး တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ စင္ေပၚ သူ႕အလိုလို တက္လာျပီး လူလုးံျပတာပဲ မဟုတ္လား။ ဘယ္ အမွန္တရား ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။
ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေျပာတဲ႕ေနရာ မွာေတာ့ က်ဳပ္နဲ႕ ေကာင္မေလးက သိပ္တူတာပဲ ဗ်ဳိ႕။ 
သူလည္း က်ဳပ္လိုပဲ သိပ္ေလၾကီး ေလက်ယ္ ေတြေျပာတတ္တာ။ အခုလည္း ေလထန္လို႕ 
တဝူးဝူး ေအာ္ျမည္ေနတဲ႕ၾကားက ျပတင္းေပါက္ေလး
နားမွာရပ္ျပီး ဖုန္းေျပာေနျပန္ျပီ။ ဘာတဲ႕ ေလက လည္း ျပင္းလြန္းတယ္ဗ်ာ ေသေသခ်ာခ်ာ နားစိုက္
ေထာင္ရတယ္။
' က်မ ဒီကေန ေျပာင္းေတာ့မွာ ၊ ဒီလိုပဲေပါ့ ေပ်ာ္ရာမွာ မေနရ ေတာ္ ရမွာ ေနရ တာလည္း ရွိတာေပါ့ ၊ အစြဲအလမ္းေတာ့ မထားပါဘူး။ ရြက္က်ပင္ေပါက္ေလးေတြ လိုပဲ ဘယ္အရပ္ေဒသေရာက္ ေရာက္ ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ ရွင္သန္ ေနဖို႕ပဲ အေရးၾကီးတာပါ။ က်မ စိုက္ထားတဲ႕ သစ္ပင္ေလးေတြ ၾကီးျပင္းလာတာကို ေစာင့္ၾကည့္လို႕ေတာ့
မရေတာ့ဘူးေပါ့ေလ'
"ဗာဒံပင္ေလး ခုႏွစ္ပင္၊ ခေရပင္ ငါးပင္ ၊ယုဇနပင္ တစ္ပင္ ၊ စံပယ္ပင္ေလး ႏွစ္ပင္ ၊ ႏွင္းဆီပင္ေလးတစ္ပင္ အားလုးံကို ထားခဲ႕ရမွာပဲ ။ ခ်စ္ခ်စ္ေတာက္ အဖ်ားတက္ေနတဲ႕ ကမၻာ ေျမၾကီး အပူက်လို႕ က် ျငား က်မ အားထုတ္ စိုက္ပ်ဳိး ထားတာေေပါ့ ။ သစ္ပင္ခုတ္သူ လူတစ္အုပ္ နဲ႕သစ္ပင္စိုက္သူ လက္တစ္ဆုပ္စာ ပဲ ရွိတယ္ ၊ က်မ က လက္တစ္ဆုပ္စာ ဘက္က ရပ္တည္ တယ္ေလ ' 
'' ဘာလို႕ သစ္ပင္ေတြ စိုက္တာလဲ ဟုတ္လား ။
သစ္ပင္ေတြကို ခ်စ္လို႕ေပါ့ရွင္။ ဘာလို႕ ခ်စ္သလဲဆို ေတာ့ သစ္ပင္ေတြက တစ္ပင္နဲ႕တစ္ပင္ တစ္ခါမွ ရန္မျဖစ္ၾကဘူးေလ။ ေပးဆပ္ျခင္းမွာ တြန္႕တိုတဲ႕
သစ္ပင္ရယ္လို႕လည္း မရွိ ၊ အာဏာရူးေနတဲ႕ သစ္ပင္ရယ္လို႕လည္း မရွိ၊ စစ္တိုက္ေနတဲ႕ သစ္ပင္လည္း မရွိ ၊မုဒိမ္းမႈ နဲ႕ အဖမ္းခံရတဲ႕သစ္ပင္လည္း မရွိ ၊ ဘဝျမင့္ေနတဲ႕ သစ္ပင္ရယ္ လို႕လည္း ရွိမွ မရွိပဲရွင့္။ ''
' ဟား ဟား ဟား '
က်ဳပ္ေလ ေကာင္မေလး ေျပာေနတာေတြ လိုက္နားေထာင္ေနရင္း စိတ္ပါလက္ပါ ရယ္ လိုက္မိတယ္။သူက သစ္ပင္ခ်စ္သူ တစ္ေယာက္ကိုး
။ က်ဳပ္ျဖင့္ ေတြးေတာင္ မေတြးၾကည့္မိခဲ႕ဘူး။ လက္စသတ္ေတာ့ ျခံေရွ႕က ခေရပင္တန္းေလးက
သူ႕လက္ရာကိုး။
'အဟင္းဟင္း က်မ လူေတြကိုလြမ္းခ်င္ မွ လြမ္း မွာ မေသခ်ာဘူး ။စရုိက္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႕ ကိုယ့္အတၲ ကိုယ္ အေရာင္တင္ေနၾကတဲ႕လူေတြက လြမ္းေလာက္စရာ မရွိပါဘူး။က်မ ခ်စ္တဲ ့ ကိုယ္တိုင္စိုက္ထားတဲ႕ သစ္ပင္ ေတြကိုေတာ့ ေသေသခ်ာ ခ်ာ လြမ္းမိမွာပဲ ။ '
''ဟုတ္တာေပါ႕ သစ္ပင္ေတြက ကမၻာေျမဆီက အဟာရကို စုပ္ယူျပီး ၾကီးထြားလာတာနဲ႕ အမ်ွ စိမ္းလန္း ေအးျမတဲ႕ အရိပ္ကိုေပးတယ္။ သဘာဝ တရားၾကီးကို ဟန္ခ်က္ညီေအာင္ ထိန္းထားေပးတယ္ ။စားနပ္ရိကၡာေပးတယ္။ ပန္းေတြပြင့္ျပီး အလွဆင္တယ္ ရနံ႕ေတြနဲ႕ ေမႊးပ်ံ႕ ေစတယ္။ ေအာက္ဆီဂ်င္ေတြေပးတယ္ သစ္ပင္ေတြက ခ်စ္ ဖို႕ ႔ေကာင္းတယ္ေလ ။ တည့္တည့္ ေျပာ႐ရင္ တခ်ဳိ႕လူေတြလို ေက်းဇူး မကန္း တတ္ဘူး၊ တခ်ဳိ႕လူေတြလို တာဝန္ မမဲ႕ဘူး ရွင့္ '
''' ကိုယ့္တာဝန္ကိုယ္ထမ္းျပီး စိမ္းလန္းေနတဲ႕က်မ ျပတင္းတံခါးကေန ျမင္ရေနၾက ေခါင္ မိုးစြန္း ေရတံေလ်ွာက္ေပၚက ေပါင္းပင္ ကေလး ကိုေတာင္ က်မ ခ်စ္တယ္ ။'''
ဘုရား ဘုရား ေကာင္မေလးက 
က်ဳပ္ ကို ခ်စ္ သတဲ ့ အေဝးႀကီးကို သြားေတာ့ မယ္တဲ ့ ေလ ျပင္းတစ္ခ်က္ ေဆာင့္ အတိုက္ လိုက္မွာ သတိ လက္ လြတ္ ျဖစ္ေန တ့ဲ ့က်ဳပ္ေလ ေခါင္ မိုးစြန္းကေန ဟန္ ခ်က္ ပ်က္ ျပဳတ္ က် သြား တယ္ ။ေရ ေျမာင္း နႈတ္ ခမ္း ေဘာင္ ေပၚ က် လာ တဲ ့ က်ဳပ္ ကို သန္ ့ရွင္းေရး ဝန္ထမ္းက အမႈိက္ ေတာင္းထဲ ေကာက္ ထည့္ လိုက္တယ္ ။ဖုန္းေျပာေနတဲ ့ ေကာင္မေလး ရဲ ့ အသံဟာ 
တျဖည္းျဖည္း ေဝး က်န္ ခဲ ့တယ္ ။
ေဝးခ်င္ သေလာက္ ေဝးစမ္းပါေစေလ ကိုယ္ခ်စ္ တဲ့သူ ကိုယ့္ကိုယ္ ခ်စ္ မွန္း မေသခင္ သိခြင့္ ရတာ ဟာလည္း ဆုလာဘ္ႀကီးတစ္ခု ပဲ မဟုတ္ လား ။ က်ဳပ္ ခ်စ္ရတဲ႕ ေကာင္မေလးလို သစ္ပင္ခ်စ္သူေတြ ကမၻာေပၚ မွာရွိေနတာ ေတာ္ပါေသးရဲ႕ေလ ဆိုတဲ႕ ေျဖသိမ့္ေတးကို အမႈိက္ေတာင္းထဲ လိုက္သြားရင္း သာသာယာယာ သီက်ဴး ေနလိုက္တယ္။
လမ္းထိပ္ အမႈိက္ ပုံမွာ လိမ္တြန္႔ ေျခာက္ ေနတဲ ့ေပါင္းပင္ေလး တစ္ပင္ ျပဳးံေနတာ ေတြ ႕ ရင္
အမႈိက္သိမ္း သမားေတြေတာ့ ပါးစပ္အေဟာင္းသား
ျဖစ္သြားမွာ အေသအခ်ာေပါ့ဗ်ာ ။
ဘယ္သူမ်ားက်ဳပ္နဲ႕ျငင္းခုန္ခ်င္ၾကေသးလဲ ။ဘဝက တိုလြန္းေတာ့လည္းစကားစျမည္ေျပာဖို႕ အခ်ိန္ေလးေတာင္ မနည္းလုေနၾကရတာ မဟုတ္လား ။ဘယ္ အေၾကာင္းအရာ ျဖစ္ ျဖစ္ ေခါင္းမာမာ နဲ႕ ျငင္းခုန္ မေနၾကပါနဲ႕ေတာ့ ။ကိုယ့္ဘက္ သူ႕ဘက္ အျမင္ မတူတဲ႕ အခါ တစ္ေယာက္ရင္ထဲ တစ္ေယာက္ဝင္ျပီး
တစ္ေယာက္ ဖိနပ္ တစ္ေယာက္ စီးၾကည့္ၾကေပါ့။
ဒါမွ ဘဝတိုတို ေလး ထဲ ရန္ပြဲေတြ စစ္ပြဲေတြ ကင္းျပီး က်ဳပ္တို႕ သစ္ပင္ေတြလို ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း အတူတူ ေနထိုင္ႏူိင္ၾကမွာ ။
'မေကာင္းမႈေရွာင္ ေကာင္းမႈေဆာင္ ျဖဴေအာင္စိတ္ကိုထား' လို႕ အိပ္ရာ ေခါင္းရင္းမွာ စာတန္းကပ္ထားျပီး ရွင္သန္ျခင္းကို အဓိပၸာယ္ရွိရွိ ေနထိုင္ျဖတ္သန္း ေနတဲ႕ သစ္ပင္ခ်စ္သူ ေကာင္မေလးကို က်ဳပ္ေတာ့ အလြမ္းၾကီး လြမ္းေနရေတာ့မွာပဲ။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္သာ က်န္ရစ္ ခဲ႕ၾကေပေတာ့။ က်ဳပ္ေတာ့ သြားႏွင့္ျပီ ဗ်ဳိ႕ ။ ။ 
ျမတ္ေလးေမာင္
အေရးအဖြဲ႕ အဆြဲအေဖာ္စကားလံုးေတြက သူ့ေနရာနဲႈသူက်နေနေလေတာ့ က်ေတာ္ေမ်ာသြားတဲ႕စာမူေပါ့ဗ်ာ

ဖတ္ျကည့္ေလေနာ္ ေျကြေစရမယ္ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္ေျကြသြားတယ္
meechit