Life
တခ်ိဳ႕ေသာသူေတြ သူတို႔ကသူတို႔Unfriလုပ္သြားၾကတယ္....
သူတို႔မမွားၾကပါဘူး...က်ေနာ္တို႔တေတြညံ့လို႔ပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။.....
တခ်ိန္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္႐ွိတယ္။
ေက်ာင္းသြားအတူ ကစားလည္းအတူနဲ႔ေပ်ာ္ပါးခဲ့ၾကတယ္။
အခ်ိန္နာရီေန႔ရက္ေတြ တေရြ႔ေရြ႔ကုန္ဆံုးသြားၾကရင္း ကိုယ္စီလမ္းေတြခြဲထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ သူတို႔ေတြအဆက္အသြယ္ေတာ့ မပ်က္ခဲ့ပါဘူး.......။
ဆက္သြားမလား၊ ရပ္နားမလားဆိုတဲ့စကားသံေတြကိုနားေထာင္ေနရင္းကေန တစ္ေယာက္က ဘယ္ကိုမွေရာက္မသြားခဲ့ပါဘူး။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ အေဝးကေနလွမ္းေျပာပါရဲ႕....."ပတ္ဝန္းက်င္ကစကားေတြနားေထာင္ၿပီး အလကားအဓိပၸါယ္မ႐ွိခံစားမေနနဲ႔တဲ့".....
ဟုတ္ကဲ့ပါကြာလို႔ျပန္ေျဖပါရဲ႕ သို႔ေပမယ့္... ဟုတ္ကဲ့က ဟုတ္ကဲ့ပါပဲ ဘာမွျဖစ္မလာဘူး...
သူတို႔ေတြအဆက္အသြယ္မပ်က္႐ွိခဲ့ေပမယ့္ အဆက္သြယ္ျပတ္ခဲ့တာက ဘဝႏွစ္ခုပါ။
သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ အဆက္သြယ္ပ်က္ခဲ့ၾကၿပီး သူငယ္ခ်င္းဆီကစာတစ္ေစာင္ရခဲ့ပါတယ္။
အခ်ိန္ဆိုတာကိုအထင္မေသးနဲ႔..ငါ ေျခတစ္လွမ္းလွမ္းတိုင္း
သို႔......
အခ်ိန္တိုင္းမွာမင္းကိုသတိရပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းေရ..
အခ်ိန္ေတြကုန္လြန္သြားတိုင္းမွာ မင္းကိုလွမ္းေခၚဖို႔ရာ ငါလက္လွမ္းမမွီခဲ့ေတာ့ပါဘူး.... မင္းကငါေခၚတာကိုလိုက္မလာခဲ့ဘူးေလ။....
နီးနီးေလးမွာ႐ွိေနစဥ္က ငါရဲ႕လက္တစ္ဖက္နဲ႔တင္ မင္းကိုတြဲထူႏိုင္တယ္။
မနီးမေဝးကိုေရာက္ခဲ့စဥ္မွာလည္း ငါ့ရဲ႕လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ မင္းကိုလွမ္းကူႏိုင္ေသးတယ္.....
နဲနဲခပ္လွမ္းလွမ္းေရာက္တဲ့အခါ..ငါမင္းကိုတြဲကူႏိုင္ဖို႔ စဥ္းစားေနခဲ့ရတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆိုရင္ ငါက ေျခတစ္လွမ္းအေ႐ွ႕ကိုတိုးတိုင္း မင္းက ေျခတစ္လွမ္းဆုတ္ဆုတ္သြားခဲ့တယ္။ ဒီေတာ့ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ခရီးက ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြမ်ားစြာျဖစ္ေစခဲ့တယ္။ ေျခတစ္လွမ္းျခင္းတူတယ္ အေ႐ွ႕နဲ႔အေနာက္မတူညီဘူး။ ဒီေတာ့မင္းကိုကူညီဖို႔ ငါရဲ႕ေျခလွမ္းကိုအေနာက္ျပန္မဆုတ္ေတာ့ဘူး။မဟုတ္ရင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုးဒုကၡေရာက္လိမ္မယ္။ ငါ့ရဲ႕ခရီးအဆံုး ငါေမွ်ာ္မွန္းတဲ့ပန္းတိုင္ေရာက္ခဲ့ရင္ မင္းဆီကိုအေရာက္ျပန္ခဲ့မယ္သူငယ္ခ်င္းေရ......
ေအး ငါကကူညီမယ္ဆိုေပမယ့္ ေလာကႀကီးမွာ ကိုယ့္ရဲ႕လံု႔လစြမ္းအားမ႐ွိပဲဘယ္အရာမွမေအာင္ျမင္ႏိုင္တာမို႔
မင္းမွာ ငါကူညီတာကို လက္ခံႏိုင္ေလာက္တဲ့အရည္အခ်င္းမ်ိဳးအဆင္သင့္႐ွိေနဖို႔ေတာ့လိုအပ္တယ္သူငယ္ခ်င္း။
လိုအပ္တဲ႔အရည္အခ်င္းက အျခားအရာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ေျခတစ္လွမ္းေ႐ွ႕တိုးႏိုင္ဖို႔ပါ။
မင္းအခုစိတ္ညစ္ေနရၿပီေလ..
သူတပါးေအာင္ျမင္တာကိုၾကည့္ၿပီးစိတ္ညစ္ေနရၿပီမဟုတ္လား........
အဲ့ဒါဘာေၾကာင့္လည္း.... မင္းကိုလူေတြအထင္ေသးလာၾကလို႔ပဲမဟုတ္လား..
မင္းက စိတ္ေတြညစ္စိတ္ဓာတ္က်လို႔ အစားမစားႏိုင္ပိန္လိမ္ေနရင္ ဘာအသံုးက်အံုးမလည္း။
မင္းနဲ႔သူငယ္ခ်င္းရင္းေတြမို႔ ေတာ္ရံုစကားေတြကို စိတ္မဆိုးဘူးဆိုတာယံုၾကည္တယ္။
မင္းစိတ္ဓာတ္က်ရင္ အစားမ်ားမ်ားစားၿပီးအားေမြးထားသင့္တယ္။ စိတ္ညစ္ေနဖို႔မလို ေျခတစ္လွမ္းတိုးႏိုင္ဖို႔ပဲလိုတယ္။သူတပါးေအာင္ျမင္လို႔ကိုယ္မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘူးလည္းမေတြးနဲ႔ ေျခတစ္လွမ္းတိုးေနရင္းကေန မင္းရဲ႕ဘဝေလးေပ်ာ္စရာေကာင္းလာလိမ့္မယ္။ ေဝဖန္ေရးေတြကိုလည္း ဂ႐ုမစိုက္နဲ႔ ။ ေဝဖန္ေရးက ဘယ္လိုအရာမ်ိဳးမွာျဖစ္ျဖစ္႐ွိတယ္။ ေကာင္းတာလုပ္လည္း ေဝဖန္မွာပဲ ဆိုးတာလုပ္လည္းေဝဖန္မွာပဲ။ မင္းရဲ႕ေျခလွမ္းေတြ ေကာင္းမြန္တဲ့လမ္းဆီကို တိုးလာခဲ့ရင္ေတာ့ ငါ့ရဲ႕အကူအညီက မင္းအတြက္ အားေဆးျဖစ္လာမွာပါ။ မင္းေျခလွမ္းေတြမတိုးသေရြ႔ေတာ့ ငါကူညီႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး။ ဘာလို႔လည္းဆိုရင္ ငါ့ရဲ႕အကူအညီက သဲထဲေရသြန္ျဖစ္ေနမွာမို႔ေလ။
အခုဒီစာေလးကိုဖတ္ေနတဲ့ မင္းတစ္ေယာက္ ဘာမွမ႐ွာေဖြမစုေဆာင္းႏိုင္ေသးေပမယ့္ တခ်ိဳ႔မင္းနဲ႔သက္တူရြယ္တူေတြ...သိန္းရာနဲ႔ခ်ီၿပီး သူတို႔အိုစာမင္းစာအတြက္႐ွာေဖြႏိုင္ခဲ့ၾကၿပီသူငယ္ခ်င္းေရ....
ေအး..ငါ့ဆီမွာေရာ ပိုက္ဆံဘယ္ေလာက္႐ွိလည္းလို႔ မေမးနဲ႔သူငယ္ခ်င္း....မင္းဆီမွာ ပညာဘယ္ေလာက္စုမိၿပီလည္းလို႔ပဲကိုယ့္ကိုယ္ျပန္ေတြးပါ။
မ႐ွိေသးရင္႐ွိေအာင္စုပါ။..ငါမင္းကိုေျပာမယ္၊ ငါ့ဆီမွာ႐ွိတဲ့အရာက ေငြဆိုတာထက္ပိုတဲ့ပညာပါ။
ဒီေလာက္ပါပဲသူငယ္ခ်င္း...ငါျပန္လာရင္ မင္းကိုကူညီႏိုင္ခြင့္႐ခ်င္တယ္။
...........တစ္ခ်ိန္ကသူငယ္ခ်င္း...
MSC-030
Leave Life to:
Best Posts From KoMoeZaw
We have not curated any of komoezaw's posts yet. But you can encourage our curation team to review posts by visiting them regularly and by referring other readers. Because we give priority to frequently read content.