ฝนตกพรำๆ

สวัสดีคร้าาาาาาาา..... มาแย้วววววววววว..... ช่วงนี้ฝนตกหนักม๊วกกกกก..... นอกฝนจะตกหนักแล้ว ลมก็แรงม๊วกกกกกก..... ข้าวของถ้าเก็บไม่ดีมีปลิวจร้าาาาาาา.... ขนาดราวตากผ้าที่มี 4 ล้อ แล้วมีผ้าตากอยู่เต็ม ลมยังพัดให้มันล้มตึงมาหลายรอบแล้ว ไม้ขงไม้แขวนหักไปหลายอัน บัวต้องเอากระถางต้นไม้กระถางใหญ่ๆ มาทับไว้ที่มุมทั้ง 4 มุม ไม่งั้นมีล้ม เสื้อผ้าเลอะอีก วันนี้ตอน 11 โมงเช้า คุณสามีนัดฉีดวัคซีนยี่ห้อโมเดอร์นา ที่โรงพยาบาลกรุงเทพ ซึ่งก่อนหน้านี้ก็มีแต่นางมัวแต่ยุ่งๆ กับงาน ก็เลยไม่ทันได้ลงทะเบียน เห็นอีกทีเต็มแล้ว รอบนี้เปิดอีกครั้ง นางก็เลยรีบลงทะเบียน วันนี้บัวก็เลยไม่ได้ทำอะไรมาก บ้านก็ไม่กวาด ไม่ได้ถู เพราะถ้าทำกว่าจะเสร็จ คงไปไม่ทันเวลาที่นัด ก็เลยปล่อยฟรีวันนึง

ระหว่างทางก่อนถึงโรงพยาบาลกรุงเทพ ถนนเส้นนี้จะเป็นถนนเส้นที่มีศาลเจ้า ช่วงนี้เป็นเทศกาลกินเจพอดี หน้าศาลก็จะมีธงต่างๆ ปักไว้ที่หน้าศาล กินเจเงียบมา 2 ปีแล้วค่ะ ไม่มีขบวนแห่ใดๆ ด้านหน้าของศาลเจ้า บัวถ่ายภาพจากในรถ ภาพอาจจะไม่คมชัด บริเวณนี้เป็นถนนเล็กๆ แคบๆ แต่รถเยอะม๊วกกกกก..... ทั้งจอดริมถนน บัวไม่ชอบขับรถมาเส้นนี้เลยค่ะ อยากจะถ่ายรูปก็หาที่จอดลำบาก ฝนก็ตกพรำๆ ก็เลยถ่ายจากในรถ

เนี่ยจะจอดยังไง แทบจะไม่มีที่จอดรถเลย ขนาดรถมอเตอร์ไซด์ยังหาที่จอดยากเลย ถนนมันแคบ แต่ผู้คนอยู่กันหนาแน่นมาก เมื่อก่อนมีโควิดระบาด ถนนเส้นนี้ถ้าถึงเทศกาลกินเจเมื่อไหร่นะ ธงสีเหลืองขึ้นให้พรึบเต็มทั้สองข้างทางเลย

ร้านขายอาหารเจก็ทั้งซอยอะคะ ปีนี้รู้สึกได้ถึงความเงียบเหงากว่าทุกๆ ปี เพราะประชากรแฝงส่วนใหญ่ ได้ย้ายออกจากภูเก็ตไปตั้งแต่เกิดโควิดระบาดช่วงปีแรกๆ แต่คนที่กินเจก็ยังเยอะอยู่พอสมควรนะ ร้านอาหารเจถึงจะไม่เยอะเท่าปีก่อนมีโควิด ก็ยังถือว่าถนนเส้นนี้มีร้านอาหารเจเยอะพอสมควร

กว่าจะฝ่าฝน ฝ่าการจราจรที่หนาแน่นมาถึงโรงพยาบาลกรุงเทพ ก็ใช้เวลาถึง 30 นาที ทั้งที่ระยะทางไม่ไกลเลย เพิ่งเคยมาโรงพยาบาลแห่งนี้เป็นครั้งแรก

ด้านในใหญ่โตเชียว มาถึงที่จอดรถก็เต็มไปด้วยรถรา กลัวเหมือนกันจะหาที่จอดไม่ได้ แต่พนักงานรักษาความปลอดภัยที่นี่ เขาอำนวยความสะดวกได้ดีมาก ยังพอมีที่ว่างสำหรับจอดรถ

ทางโรงพยาบาลเขาจัดสวนสวยดี ตอนแรกบัวกะว่าจะถ่ายสวนทั้งหมด แต่ในก็พรำๆ มาอยู่เรื่อย ก็เลยรีบวิ่งเข้าตัวอาคาร

เข้าไปด้านในนึกว่าโรงแรม บริเวณชั้นหนึ่งจัดซะหรูเลย มีโต๊ะรับรอง มีสวนหย่อม แต่ที่ฉีดวัคซีนอยู่ชั้น 3 บัวก็เลยได้ถ่ายรูปมา คุณสามาถึงก็ทำการยื่นเอกสาร แล้วก็ตรวจคัดกรอง แล้วก็เข้าไปฉีดวัคซีนในห้อง บัวก็เลยนั่งรออยู่ด้านนอก รอประมาณ 40 นาที นางก็ออกมา ตอนแรกจะกลับบ้านเลย แต่ไหนๆ ก็ออกมาแล้ว ไปคัด คร.2 ที่อำเภอด้วยดีกว่า เพราะอาทิตย์หน้านางต้องใช้คร.2 สำหรับต่อวีซ่า แต่ว่ามันใกล้เที่ยงแล้ว ไปก็จะติดเที่ยง

บัวก็เลยชวนนางไปกินเตี๋ยวเรือ ซึ่งตอนแรกนางบอกไม่กิน บัวก็เลยสั่งมาทีเดียว 3 ชามเลย เตี๋ยวเรือมันต้องเส้นหมี่ขาวมันถึงจะเข้ากัน

เตี๋ยวเรือมันต้องชามเล็ก มันถึงจะอร่อย น้ำขลุกขลิก ความเผ็ดไม่ต้องปรุงเพิ่ม ความเผ็ดแสบท้อง นางเห็นบัวกิน นางก็คงนึกอยาก ให้บัวสั่งเส้นใหญ่ ไม่ใส่พริกมาให้ ถามว่าอร่อยไหม๊ นางบอกยังห่างไกลฝีมือบัว 555 จะทำให้กินก็ขี้เกียจ เพราะเครื่องเยอะ เยอะจริง มันต้องซื้อหลายอย่างเลย

หลังกินเสร็จแล้วก็ตรงไปที่ว่าการอำเภอ ซึ่งยังไม่บ่ายโมง บัวก็มากดบัตรคิวรอ พอบ่ายโมงเจ้าหน้าที่เข้าประจำที่ก็เริ่มเรียก กว่าบัวจะรู้สึกตัวว่าตัวเองกดบัตรคิดมาผิด เวลาก็ผ่านมาร่วม 40 นาทีแล้ว การคัดคร.2 หรืองานเกี่ยวกับทะเบียนสมรส มันต้องกดงานทะเบียนทั่วไป แต่บัวไปกดทะเบียนราษฎ อยากจะเขกหัวตัวเองจริงๆ มาคัดทุกปี สมองปลาทองจริงๆ บัวก็เลยไปกดบัตรคิวใหม่ เสียเวลาไหม๊หล่ะ แล้วได้คิดโน่น อีก 10 กว่าคิวอะ แล้วแต่ละคิวก็ใช้เวลานานม๊วกกกกก..... นานชั่วกัลป์ชั่วกัลป์ บัวก็เริ่มนั่งไม่ติดเอาไงดีวะ จะไปต่อหรือพอแค่นี้ สุดท้ายก็เลยยอมแพ้ เดี๋ยววันจันทร์บัวไปคนเดียวแต่เช้าก็แล้วกัน เพราะคุณสาต้องรีบกับไปทำงาน

ส่วนภาพนี้ลั้นลา ถ่ายตั้งแต่ตอนเข้าไปนั่งรอ มีคนไม่ถึง 5 คน ถ้านึกได้ตอนนั้นก็คงได้คร. 2 กลับบ้านมาด้วยแล้ว ขากลับก็ต้องแวะโรงเรียนของลูกชายคนเล็ก เพราะทางครูแจ้งให้ไปรับค่าอาหารเป็นจำนวนเงิน 420 บาท พร้อมกับนมโรงเรียน ปกติบัวจะไม่รับนมโรงเรียน เพราะเอามาลูกชายก็ไม่กิน โน่นนางกินนมเปรี้ยว นมที่ต้องเสียเงินซื้ออะ แต่หลานสาวลูกสาวคนเล็กของยุกินนมโรงเรียน แล้วยุก็ต้องซื้อนมโรงเรียนจากคนที่เอานมโรงเรียนมาขาย กล่องสองร้อยกว่าบาท บัวก็เลยคิดว่าจะส่งนมโรงเรียนไปให้หลานกินแทน ก็ไม่รู้ว่าค่าส่ง กับที่แม่มันซื้ออะไรจะถูกกว่ากัน 555 กลับถึงบ้านไฟฟ้าดับอีกจร้าาาาาาาา.... กว่าไฟจะมาก็สี่โมงกว่าๆ คงเป็นเพราะลมแรง เสาไฟฟ้าอาจจะหักโค่น อันนี้เดาเอา เพราะเห็นลมมันแรงจริงๆ