ความภาคภูมิใจของสาวน้อย

แวะมาทักทายทุกๆคนยามดึกนะคะ ลูกๆพึ่งหลับไปกว่าจะว่างก็ดึกเลย วันนี้ก่อนจะนอนเราได้คุยกันในหลายๆเรื่องกับลูกๆและมาเปิดอัลบั้มรูปดูกันโบว์ลิ่ง ลูกสาวคนโตเห็นรูปตัวเองที่ได้ทำกิจกรรมต่างๆ โบว์ลิ่งก็พูดขึ้นมาว่า แม่จ๋า หนูเก่งมั้ย?. หนูสนุกมากๆเลยกับทุกสิ่งทุกอย่างที่หนูได้ไปร่วมกิจกรรม กับทางโรงเรียน ทางชุมชน หนูทำเต็มที่ทุกๆอย่าง หนูชอบมาก อะไรที่หนูทำไม่ได้หนูก็พยามยามฝึกมันจนทำได้ มันดีมากเลยนะแม่ เราก็ได้แต่ตอบว่า แม่ก็ภูมิใจที่โบว์ลิ่งเก่ง ตัวเท่านี้กล้าแสดงออกยิ่งกว่าแม่ตอนเด็กๆอีก5555 และแม่ก็เชื่อด้วยว่า ตอนโบว์ลิ่งโตไปในอนาคตข้างหน้าโบว์ลิ่งจะต้องเป็นคนที่เก่งและเป็นคนดี ทุกความพยายามที่โบว์ลิ่งทำทุกอย่าง จะทำได้บ้างไม่ได้บ้าง มี ท้อบ้าง แต่เราก็ช่วยกันจนโบว์ลิ่งทำสำเร็จในทุกๆเรื่อง มันอาจจะไม่ได้ดีถูกใจทุกๆคน แต่ มันดีที่สุดสำหรับพวกเราเสมอ เพราะแม่เชื่อว่า โบว์ลิ่งพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเท่าที่เด็กคนหนึ่งจะทำได้แล้ว 💛

หนูได้เป็นดามเมเยอร์ตัวน้อย ตัวแทนของโรงเรียนด้วยนะคะ ในวัย5ขวบ😄

เหนื่อยมาก ร้อนมากกกแต่หนูก็ไม่บ่นเลยค่ะ 🤗

เวทีแรกของหนู ในวัย4ขวบ เด็กสุดในเวที ประกวดนางนพมาศตัวแทนของหมู่บ้านได้อันดับที่4ค่าา

ง่วงมากเลยแต่หนูก็อยู่ประกวดจนจบนะคะ ในวันนั้นหนูแสดงความสามารถพิเศษ การรำระบำดอกบัวด้วยค่ะ สนุกมากๆ

สุดท้ายนี้ฝากติดตามหนูด้วยนะคะไว้เจอกันโพสหน้านะคะ 🙏