Sunset Photography Contest (คิดถึงทะเล)

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ

🌺🌺 วันนี้รู้สึกเหนื่อย และเบื่อหน่ายกับสิ่งรอบตัว อยากจะพักบ้าง เมื่อไหร่โควิดจะหายไปจากโลกนี้ซะที อยากกลับมาใช้ชีวิตแบบปกติแล้ว อยากพาลูกๆ ไปเล่นน้ำทะเล ซึ่งไปครั้งล่าสุดน่าจะ 4 ปีที่แล้ว ตอนนั้นไปเยี่ยมพี่สาวและน้องสาว ตอนนั้นพี่สาวกับต้องสาวขายก๋วยเตี๋ยวเรืออยู่ด้วยกัน ช่วงปิดเทอมก็เลยพาเด็กๆ ไปเยี่ยม และไปเที่ยวด้วย ครั้งนั้นเราไปอยู่กับพี่สาวเกือบ 2 อาทิตย์ เที่ยวเกือบจะทุกหาดของภูเก็ต ตื่นเช้ามาก็พาลูกๆ ออกไปทะเลทุกวัน เหมือนจะรู้ว่าอีกนานเลยกว่าจะได้กลับมาเที่ยวทะเลอีก ซึ่งจริงๆ แล้วพวกเราวางแผนจะไปเที่ยวภูเก็ตช่วงก่อนจะมีโควิดระบาด พี่สาวเหมารถตู้ให้มาเที่ยว แต่แผนก็ต้องล่มเมื่อโควิดระบาด ก็เลยต้องพับแผนไปยาวๆ เลย

🌺🌺 ตอนแรกวันนี้ว่าจะไม่ส่งภาพเข้าประกวดกับทางชุมชนไทย เพราะว่ามีภาพพระอาทิตย์ตกดินแค่ภาพเดียว แต่ก็ลองส่งดู เป็นภาพพระอาทิตย์ตกดินที่แหลมพรหมเทพ เราคิดว่าเราถ่ายรูปตอนพระอาทิตย์ตกดินไว้เยอะเหมือนกัน แต่พอถึงเวลาจะใช้กลับหาไม่เจอ ตอนที่พาลูกๆ ไปเที่ยวนั้นลูกๆ ตื่นเต้นกันใหญ่ เพราะปกติไปเที่ยวแต่พัทยา ซึ่งมันไม่ไกลจากกรุงเทพฯ แต่ถ้าไปเที่ยวภูเก็ตมันไกล ต้องวางแผนเรื่องเงินให้ดี

🌺🌺 ตอนที่พาเด็กๆ ไป ยังเล็กๆ กันอยู่เลยค่ะ เผลอแป๊ปเดียวจะ 4 ปีแล้ว ปิดเทอมทีไรเด็กๆ ก็บ่นอยากจะไปเที่ยวบ้านป้า สุดท้ายโควิดก็มาดับฝันเด็กๆ

🌺🌺 ภาพนี้เป็นภาพลูกสาวเราสองคน และภาพหลานชาย 2 คน ลูกพี่สาวเราเอง ส่วนลูกของน้องสาวไม่ได้มาด้วย ถ้ามาด้วยคงครบทีม

🌺🌺 พอย้อนกลับมาดูภาพเก่าๆ ไม่น่าเชื่อว่าลูกๆ โตเป็นสาวแล้ว ส่วนหลานๆ ก็โตเป็นหนุ่มแล้ว พี่สาวก็คิดถึงหลานๆ อยากจะให้หลานๆ ไปเที่ยว

🌺🌺 เด็กๆ เล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน ชวนกลับบ้านก็ไม่อยากจะกลับ เป็นเด็กมันดีแบบนี้นี่เอง ไม่ต้องคิดอะไรมาก ไม่ต้องกังวลใดๆ ไม่ต้องแบกภาระต่างๆ ตอนที่เราเป็นเด็ก ก็อยากจะโตเป็นผู้ใหญ่ แต่พอโตเป็นผู้ใหญ่ถึงรู้ว่าเป็นเด็กนั้นมีความสุขแค่ไหน