عوارض ناشی از آسیب نخاعی: اختلالات مثانه و روده

معمولاً آسیب‌های نخاعی برای بیمار و خانواده‌ی او ناراحتی و صدمات زیادی ایجاد می‌کند و منجر به نگرانی قابل درک در بیمار و اطرافیان می‌شود. با این حال، باید توجه داشت که از طریق بازتوانی، فیزیوتراپی، و استفاده از تجهیزات و امکانات مناسب می‌توان زندگی بیمار مبتلا به آسیب نخاعی را تا حد زیادی بهبود بخشید.

عوارض ناشی از آسیب نخاعی منحصر به یک ناحیه‌ی خاص از بدن نیست و ارگان‌ها و سیستم‌های اختلاف بدن را در بر می‌گیرد. هم‌چنین، باید دانست که عوارض آسیب نخاعی صرفاً عوارض جسمانی نیست، بلکه به علت تأثیر شگرفی که این آسیب بر زندگی بیمار دارد، پیامدهای عاطفی و روانی قابل‌توجهی نیز در بیمار و خانواده و اطرافیان او ایجاد می‌شود، که لازم است متناسب با هر مورد، اقدامات لازم برای کنترل آنها صورت پذیرد.

یکی از مشکلاتی که بیماران مبتلا به آسیب نخاعی به آن دچار می‌شوند، مسئله‌ی بی‌اختیاری ادرار است. در واقع، مثانه هم‌چنان به فعالیت خود ادامه می‌دهد و ادرار تولید شده در کلیه‌ها را در داخل خود نگه‌می‌دارد، ولی مغز نمی‌تواند به‌خوبی مثانه را کنترل کند، زیرا مسیر رسیدن سیگنال‌ها از مغز به مثانه—که از طریق نخاع است—دچار مشکل شده است.

به علت تغییراتی که در کنترل مثانه ایجاد می‌شود، خطر عفونت‌های دستگاه ادراری در این بیماران افزایش می‌یابد. هم‌چنین، ممکن است عفونت تا کلیه‌ها گسترش پیدا کند. خطر بروز سنگ کلیه و سنگ مثانه نیز به وجود می‌آید. در طی فیزیوتراپی و بازتوانی، تکنیک‌هایی به بیماران برای خالی کردن مثانه آموزش داده می‌شود.

همانند مسئله‌ی کنترل مثانه که در بالا گفته شد، خیلی از اوقات بیماران از نظر کنترل روده نیز دچار مشکل می‌شوند. در واقع، عمل‌کرد معده و روده‌ی کوچک به‌صورت معمولی همانند قبل از آسیب نخاعی ادامه پیدا می‌کند، ولی کنترل روده‌ی بزرگ دچار اختلال می‌شود. برای اینکه فعالیت روده‌ی بزرگ به‌صورت هر چه طبیعی‌تر ادامه پیدا کند، بهتر است رژیم غذایی این بیماران حاوی مقدار زیادی فیبر باشد، و هم‌چنین، تکنیک‌هایی برای بهینه‌سازی عمل‌کرد روده‌ها در حین بازتوانی به بیماران آموزش داده می‌شود.