Kroniki Podziomka

Nareszcie mam! I już wiem że lektura tej książki będzie niezwykłą przyjemnością. I nie chodzi tu o nieznane dzieło Marii Konopnickiej. Wsadziłem nos w książkę i przeczytałem parę fragmentów na chybił trafił i już jestem pewien, że z autorem byśmy się rozumieli doskonale, że „nadawaliśmy na tych samych częstotliwościach”. Może na dość wątłej podstawie tworzę wyobrażenia bez pokrycia, bo co może być po prostu przyjemnego w tekstach dotyczących najnowszej historii Polski. Zobaczymy.
W każdym razie radziłbym pospieszyć się z zakupem bo nakład pewnie niewielki, księgarze nie mają pojęcia ani o książce, ani o autorze. Niedługo może znowu pogrążyć się w niebycie, bo czy komuś serio mogłoby zależeć na rozpowszechnianiu tego rodzaju narracji?