I am all the dandelions of the world.

harryhar

Home
Posts

harryhar
I am all the dandelions of the world.

New
21 July

I will never forget the name you chose for me. Yes, perhaps I am just a weed. A nameless flower, unpretentious, perhaps deemed worthless by so many. Yet, when the wind takes hold of me, I carry a message of love to the farthest, most forgotten corners.

I am the dandelion: resilient, light, lost to the wind, yet wherever I settle, a sprout of hope remains.

Dandelions are forever overlooked. Still, they bloom in the harshest soils, they take flight on the fiercest winds, and in their silence, they are messengers of light.

I may possess no worldly wealth, but my heart, I have given entirely to love. My words, like dandelion seeds, I have entrusted to the gentle breeze, so that perhaps… one day, just one of them, might land on the shoulder of someone whose soul hungers not for the glitter of gold, but for the profound, undeniable truth of love

And finally…

If my words ever truly soar into your heart, if my voice reaches you amidst my fragile prose, know that I died from a profound longing. Every single day, with every single word, as I carefully draw love out from between the lines, I weep.

Love is built on something far, far deeper than mere money; it is built on loyalty, on understanding, on the unseen dandelions that may go unnoticed, yet their endurance… is eternal

من هرگز نامی را که برایم انتخاب کردی فراموش نخواهم کرد.
آری، شاید من فقط یک علف هرز باشم.
گلی بی‌نام، بی‌ادعا، شاید از نظر بسیاری بی‌ارزش.
اما وقتی باد مرا با خود می‌برد،
پیامی از عشق را به دورافتاده‌ترین و فراموش‌شده‌ترین گوشه‌ها می‌برم.

من قاصدکم؛ مقاوم، سبک، رها در باد،
اما هر جا فرود آیم، جوانه‌ای از امید به جا می‌گذارم.

قاصدک‌ها همیشه نادیده گرفته می‌شوند.
با این‌ حال، در سخت‌ترین خاک‌ها شکوفا می‌شوند،
با تندترین بادها پرواز می‌کنند
و در سکوت‌شان، پیام‌آوران نورند.

شاید ثروتی در این جهان نداشته باشم،
اما دل‌ام را به‌تمامی وقف عشق کرده‌ام.
واژه‌هایم، همچون دانه‌های قاصدک،
به دست نسیمی آرام سپرده‌ام
تا شاید... روزی، تنها یکی از آن‌ها،
بر شانه‌ی کسی فرود آید که روحش،
نه در پی زرق و برق طلا، بلکه در جستجوی حقیقت ژرف و انکارناپذیر عشق است.

و سرانجام...

اگر واژه‌هایم روزی به راستی در دل‌ات پرواز کنند،
اگر صدایم در میان سطرهای شکننده‌ام به گوش‌ات برسد،
بدان که من از اشتیاقی عمیق جان دادم.
هر روز، با هر واژه،
وقتی با وسواس عشق را از میان خطوط بیرون می‌کشم،
می‌گریم.

عشق بر پایه چیزی بس ژرف‌تر از پول بنا شده؛
بر وفاداری، بر درک،
بر قاصدک‌های نادیده‌ای که شاید دیده نشوند،
اما ایستادگی‌شان... جاودانه است.
نویسنده: حسین محمدپور